I SA/Wr 92/09

Wrocław, dnia 22 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych podania postanawia odrzucić skargę. Skarżąca D. Z. złożyła bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosek o cofnięcie decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości, wydanej przez Burmistrza D. Pismem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wezwało skarżącą do sprecyzowania swojego pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, poprzez wskazanie czy stanowi ono odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, czy tez ma ono inny charakter. Skarżąca pismem z dnia [...] uzupełniła braki wniosku, uczyniła to jednak po terminie. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do uzupełnienia wniosku o cofniecie decyzji o podatku od nieruchomości. Odpis postanowienia został doręczony stronie w dniu [...] r. wraz z pouczeniem, że na postanowienie przysługuje zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w terminie siedmiu dni od daty jego doręczenia. W skardze z dnia [...] D. Z. zaskarżyła przedmiotowe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o rozpatrzenie jej sprawy bezpośrednio przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga D. Z. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść tylko po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez pojęcie wyczerpania środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Inaczej mówiąc, chodzi tu o sytuację, gdy skarżony akt stał się ostateczny na skutek rozpoznania środka zaskarżenia przez organ odwoławczy. Skarga złożona bez zachowania odpowiedniego trybu odwoławczego jest zatem niedopuszczalna. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 6, sąd odrzuci skargę, jeżeli jej wniesienie będzie niedopuszczalne. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie z dnia [...], na mocy którego odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków pisma z dnia [...]. Postanowienie to zostało wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze działające jako organ pierwszej instancji. Zgodnie z art. 221 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej, odwołanie od postanowień, wydanych w pierwszej instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpoznaje ten sam organ. Wobec tego skarżącej przysługiwało przede wszystkim zażalenie na zaskarżone postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Dopiero po ponownym rozstrzygnięciu sprawy przez ten organ, skarżącej przysługiwałaby skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skoro jednak skarżąca nie wyczerpała trybu odwoławczego przy wnoszeniu skargi, należało ją w oparciu art. 58 § 1 pkt 6 uznać za niedopuszczalną i odrzucić.