I SA/Wr 926/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. . Strona skarżąca wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] września 2019 r., nr [...], wniosła o: "oddalenie decyzji, a w konsekwencji zawieszenia postępowania na czas prowadzenia śledztwa i postępowania prawnego przez poszkodowanych wobec sprawców". W dniu 9 lutego 2021 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że powyższy wniosek, jest wnioskiem o wstrzymanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a.. Uzasadniając treść żądania Wnioskodawca wskazał, że potencjalna egzekucja należności podatkowych w sytuacji materialnej strony mogłaby doprowadzić do trudnych do odwrócenia następstw. Ponadto wnioskodawca wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji podatkowej, w sytuacji gdy zapłata wynikającego z zaskarżonej decyzji zobowiązania byłaby możliwa, ale niezwykle utrudniona i oznaczałaby wymuszoną sprzedaż aktywów spółki obciążonej podatkiem na niekorzystnych warunkach, równoznacznych z niepowetowaną stratą dla spółki. Ponad ogólnym stwierdzeniem wnioskodawca nie podała żadnych okoliczności oraz argumentacji, która uzasadniałaby wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. Po przekazaniu Sądowi skargi sąd może na wniosek Skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi odstępstwo od generalnej zasady i jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek, o których mowa wyżej. Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody, oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiany z zagrożeniem dla aktualnej sytuacji gospodarczej strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do Wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej i majątkowej. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej lub jego lakoniczne uzasadnienie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, LEX nr 1405435). W interesie strony leży zatem takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje w tym kontekście na uwzględnienie. Strona skarżąca nie podała żadnych argumentów popierających żądanie, które dowiodłyby opisanych w powołanym przepisie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazała (i nie wykazał) jaka konkretnie szkoda oraz jakich rozmiarów, powstanie w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił jak w sentencji.