I SA/Wr 927/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi B. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2014 r. postanawia odrzucić skargę. Wymienioną w sentencji decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] 2016 r. ustalającą B. N. wysokość podatku od nieruchomości na 2014 r. W dniu 15 czerwca 2016 r. skarżący, za pośrednictwem organu odwoławczego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu jest uprzednie otrzymanie przez stronę rozstrzygnięcia w sprawie, a następnie wniesienie skargi w ww. terminie, w trybie przewidzianym w art. 54 § 1 p.p.s.a., tj. za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony, gdyż decyzja organu odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2016 r. nie została skarżącemu prawidłowo doręczona. Przy doręczeniu decyzji naruszono przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) regulujące kwestię doręczeń pism osobom fizycznym. Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że decyzję doręczono w trybie art. 149 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, a gdyby go nie było lub odmówił przyjęcia pisma - sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy - gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata, lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, na której zamieszkuje adresat lub której adres wskazano jako adres do doręczeń. Oznacza to, że aby uznać, że doręczenie zastępcze z art. 149 Ordynacji podatkowej dokonane zostało prawidłowo muszą zostać spełnione określone w tym przepisie przesłanki, a mianowicie: a) adresat musi przebywać w mieszkaniu – choć w momencie doręczania przesyłki jest w tym mieszkaniu nieobecny, b) pismo przyjęła za pokwitowaniem osoba wymieniona w art. 149 Ordynacji podatkowej, c) osoba odbierająca pismo zobowiązała się do jego oddania adresatowi, d) na drzwiach mieszkania adresata lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję doręczyciel zamieścił zawiadomienie o doręczeniu zastępczym dokonanym do rąk innych osób niż domownicy tj: sąsiada, zarządcy, dozorcy domu. Z potwierdzenia odbioru decyzji organu odwoławczego wynika natomiast, że decyzja adresowana do B. N. doręczona została W. P. dozorcy domu, który podjął się oddania pisma adresatowi. Potwierdzenie doręczenia nie zawiera jednak adnotacji, gdzie umieszczono zawiadomienie o doręczeniu zastępczym pisma dokonanym do rąk dozorcy domu. Brak takiego zawiadomienia skutkuje uznaniem, że doręczenie decyzji organu odwoławczego było nieskuteczne i decyzja nie weszła do obrotu prawnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że jedną z cech aktu administracyjnego jest jego zewnętrzny charakter, co oznacza, że musi on być doręczony lub zakomunikowany stronie. Od chwili jego wydania do chwili jego doręczenia akt ten nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Choć już istnieje w przepisanym kształcie, to jednak nie wyszedł na zewnątrz, poza organ administracyjny. Przed doręczeniem decyzja istnieje, natomiast wywiera skutki prawne dopiero z chwilą jej doręczenia. Z tą chwilą wobec strony powstają skutki w postaci nabycia praw lub wykonania obowiązków (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1326/07, Lex nr 489638). W doktrynie i orzecznictwie aprobowany jest pogląd, że decyzje nie doręczone to decyzje nie istniejące (nieakty), które nie korzystają z przymiotu domniemania prawidłowości i nie wchodzą do obrotu prawnego. Nie ma w tym zakresie znaczenia prawnego okoliczność, że strona uzyskała informację o treści decyzji, jeżeli nie nastąpiło to drogą oficjalnego doręczenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja, nie weszła do obiegu prawnego, uznać należy, że decyzja nie wywołuje skutków prawnych, a skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Tym samym na organie spoczywa obowiązek prawidłowego doręczenia stronie decyzji albowiem dopiero prawidłowe doręczenie decyzji otworzy bieg terminu do wniesienia skargi i umożliwi skarżącemu skorzystanie z tego prawa. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.