I SA/Wr 929/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Malinowska – Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i J. J. na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie anulowania fałszywych danych i treści podanych w piśmie z dnia [...] r. Nr [...] postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] r. J. i J. J. wnieśli skargę skierowaną do Ministra Finansów na toczące się postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś., na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela – Burmistrza S. Po rozpoznaniu skargi, przekazanej przez Ministra Finansów, Dyrektor Izby Skarbowej w W. pismem z dnia [...] r. uznał skargę za zasadną i zobowiązał organ egzekucyjny do zaprzestania naruszania praworządności i prowadzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Pismem z dnia [...] r. oraz [...] r. skarżący ponownie wystąpili do organów podatkowych w sprawie dotyczącej prawidłowości opodatkowania podatkiem od nieruchomości należących do nich gruntów. Załatwiając skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. w piśmie z dnia [...] r. wskazał, że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] r. i jednocześnie poinformował podatników, że nie jest organem właściwym w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości i podatku rolnego. W dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. poinformował skarżących o zwrocie na ich rzecz kosztów postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na wskazane pismo skarżący wystąpili do Dyrektora Izby Skarbowej w W. pismem z dnia [...] r. w którym domagali się anulowania fałszywych danych i treści podanych we wskazanym piśmie. W odpowiedzi z dnia [...] r. organ wyjaśnił, że aktualne jest jego stanowisko zawarte w poprzednich pismach. Ponadto wskazał, że pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] r. wydane zostało na żądanie podatników i zawiera jedynie informację o przebiegu postępowania egzekucyjnego. Na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] r. skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarzucając bezprawność działaniom Burmistrza Gminy S. i Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś., jak również niezgodność podjętych czynności z deklaracjami podatkowymi skarżących. Burmistrzowi Gminy S. skarżący zarzucili bezprawne przejęcie należących do podatników 15 arów gruntu oraz nie powołanie od 1997 r. komisji do zbadania zniszczeń i start w posesji skarżących. Naczelnikowi Urzędu Skarbowego zarzucono brak skuteczności w ściąganiu należności podatkowych, zaś Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. akceptowanie powyższych nieprawidłowości. . Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Analizując powyższe przepisy określające właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, ze wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, nie dotyczy bowiem ona kwestii podlegającej kognicji sądów administracyjnych. Z treści wniesionej skargi wynika, że skarżący zarzucają organom administracji publicznej – Burmistrzowi Gminy S., Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Ś. oraz Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. – bezprawne działania, w szczególności sprzeczne z prawem przejęcie należących do skarżących nieruchomości, "bezprawne zabranie przez Urząd Skarbowy w Ś. i zaakceptowanie przez Izbę Skarbową pieniędzy z PIT-ów za 2007 r. i lata poprzednie" oraz zaniechanie pobierania należności podatkowych od nielegalnie działających podatników. W ocenie Sądu przedmiotowa skarga ma charakter skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i następne ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm, dalej: k.p.a.). Zgodnie z treścią wskazanego art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Procedura związana z wniesieniem skargi ma charakter uproszczony, nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięcia adresowanego do skarżącego, a tylko zawiadamia się o działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przedmiotem skargi. Doktryna i orzecznictwo reprezentuje jednolity pogląd, że w tym postępowaniu nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia, a na działanie administracji publicznej w sprawach petycji, skarg, wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny. Należy zaznaczyć, że również inne pisma w sprawie, mianowicie pisma Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Stanowią one bowiem jedynie zawiadomienie o sposobie załatwienia złożonej przez skarżących skargi. Pisma te nie należą do kategorii aktów i czynności, o których mowa w powołanym wyżej art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro więc, przedmiotowa skarga nie może być skierowana do sądu administracyjnego, należało ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić, co orzeczono w sentencji postanowienia