I SA/Wr 93/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2007 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty 2001 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2007 r. (sygn. akt I SA/Wr 93/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Odpis powyższego zarządzenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, błędnie doręczono doradcy podatkowemu T. S., który reprezentował stronę w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, jednak pismem z dnia 16 lipca 2007 r. poinformował Sąd o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa przez skarżącego w dniu 26 grudnia 2006 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia z dnia 3 grudnia 2007 r. T. S. odebrał w dniu 31 grudnia 2007 r. Na powyższe orzeczenie doradca podatkowy w dniu 2 stycznia 2008 r. złożył zażalenie, w którym poinformował Sąd o nieprawidłowym doręczaniu na jego adres pism w rozpatrywanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpatrywanej sprawie, w dniu 3 grudnia 2007 r. Sąd wydał zarządzenie, którym pozostawił bez rozpoznania wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Odpis powyższego zarządzenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, błędnie doręczono doradcy podatkowemu T. S., który w dniu 2 stycznia 2008 r. wniósł na powyższe orzeczenie zażalenie. W treści zażalenia wyjaśnił, że nie jest pełnomocnikiem L. B. od dnia 26 grudnia 2006 r., o czym poinformował Sąd pismem z dnia 16 lipca 2007 r. W związku z powyższym, Sąd uznał za niedopuszczalne zażalenie z dnia 2 stycznia 2008 r., jako złożone przez podmiot niemający legitymacji do jego wniesienia. Z tych względów, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 upsa, Sąd orzekł jak w sentencji. Na marginesie jedynie należy wskazać, iż odpis zarządzenia z dnia 3 grudnia 2007 r. (sygn. akt I SA/Wr 93/06) Sąd doręczy stronie skarżącej, umożliwiając jej tym samym wniesienie w terminie środka zaskarżenia na powyższe orzeczenie.