I SA/Wr 932/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 czerwca 2009 r. odrzucającego skargę w sprawie ze skargi Z. K. i T. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2005 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. W dniu 22 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniesioną przez T. L.-K. i Z. K. skargę na powyżej wskazaną decyzję. Wniesioną przez Z. K. skargę kasacyjną od tego orzeczenia odrzucono mocą postanowienia z 12 października 2009 r. Z uwagi na przyznanie Z. K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata, profesjonalny pełnomocnik sporządził i wniósł w jego imieniu skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 22 czerwca 2009 r. Postanowieniem z 12 kwietnia 2010 r. WSA we Wrocławiu odrzucił wniesioną skargę kasacyjną, argumentując, że doręczenie skarżącemu orzeczenia z uzasadnieniem nastąpiło 9 lipca 2009 r., wobec czego termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 10 sierpnia 2009 r. Okoliczności tej nie zmienia fakt, iż skarga kasacyjna została wniesiona przez pełnomocnika, ustanowionego dla skarżącego na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym o ustanowienie adwokata. Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy nie ma bowiem wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W przypadku upływu tego terminu, skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej jest możliwe wyłącznie, gdy – na skutek stosownego wniosku - zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności. Pełnomocnik skarżącego wniosku takiego jednak nie sformułował. Na skutek rozpoznania zażalenia wywiedzionego przez pełnomocnika strony skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 lipca 2010 r. oddalił tenże środek zaskarżenia, uzasadniając, że przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej nie ma wpływu na jego przedłużenie i nie jest równoznaczne z przywróceniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 25 listopada 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, argumentując, że o fakcie niezłożenia takiego wniosku przez profesjonalnego pełnomocnika (działającego w ramach przyznanego prawa pomocy) dowiedziała się z odpisu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lipca 2010 r. Strona, motywując zasadność swego żądania, powołała się na uzasadnienie tego orzeczenia, w którym stwierdzono, iż ustanowienie pełnomocnika po upływie terminu do wniesienia skargi może uzasadniać złożenie wniosku o przywrócenie tego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). Należy zauważyć, iż merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie, gdy wniosek ten zostanie złożony z zachowaniem terminu, o którym mowa w powołanym art. 87 § 1 ppsa, tj. w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny. Sąd uznał, że w świetle okoliczności niniejszej sprawy termin ten nie został dochowany. Występująca w sprawie przeszkoda we wniesieniu skargi kasacyjnej wiąże się z wyrażonym w art. 175 ppsa obowiązkiem jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego bądź – w sprawach obowiązków podatkowych – doradcę podatkowego. Z uwagi na sytuację finansową strony i sformułowany w tym zakresie wniosek, stronie przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, który został wyznaczony przez Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w W. . Jak wynika z akt prawy adwokat został umocowany do działania w niniejszej sprawie w imieniu skarżącego (dokument pełnomocnictwa z dnia 30 marca 2010 r.). Z kolei okoliczność złożenia skargi kasacyjnej (nadanej w urzędzie pocztowym w dniu 17 marca 2010 r.) potwierdza ustanie przeszkody w jej wniesieniu, a upływ ponad ośmiu miesięcy od tej daty jednoznacznie wskazuje na niezachowanie 7-mio dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, co wniosek ten czyni spóźnionym. Oceny tej nie może zmienić podniesiona przez stronę okoliczność, że o fakcie niezłożenia przedmiotowego wniosku dowiedziała się z postanowienia NSA z 22 lipca 2010 r. Należy przypomnieć, iż w postępowaniu była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wobec czego skutki zarówno jego działań, jak też zaniechania, również w zakresie niezłożenia stosownego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, obciążają stronę. Zgodnie z art. 88 zd. 1 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 88 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.