I SA/Wr 934/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Z. K. i T. Ł.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2007 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący, Z. K., wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w uzasadnieniu wniosku powołał się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 933/09), którym zostało mu przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata i jednocześnie wskazał, że wobec niezmienionej sytuacji finansowej niniejszy wniosek jest zasadny. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo wraz z córką (ur. w [...]), nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Dochód uzyskuje z tytułu renty chorobowej w wysokości 490,18 zł netto. Na wezwanie Referendarza sądowego do przedłożenia dodatkowych informacji i dokumentów dotyczących stanu majątkowego, finansowego i rodzinnego, skarżący nadesłał zeznanie podatkowe za 2008 r. oraz odcinek z renty za listopad 2009 r. Z zeznania podatkowego wynika, że w 2008 r. wnioskodawca uzyskał dochód z tytułu renty w wysokości 8.866 zł, a z działalności gospodarczej przychód w kwocie 24.311,17 zł i dochód (po odliczeniu kosztów uzyskania przychodu) – 515,09 zł. Na odcinku z renty wykazany został dochód netto 500,87 zł. Ponadto skarżący wskazał, że cała dokumentacja związana z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy znajduje się w aktach sprawy I SA/Wr 933/09. Oświadczył, że nie posiada żadnych rachunków bankowych, miesięczne wydatki, jakie ponosi, to koszty leczenia w wysokości około 100-130 zł oraz utrzymania mieszkania – około 170-220 zł. Zgodnie z umową o majątkowej rozdzielności małżeńskiej, prowadzi oddzielne gospodarstwo domowe. Oświadczył też, że T. Ł.-K. nie osiąga dochodów pozwalających ponosić koszty sądowe. Skarżący posiada samochód ciężarowy marki [...], rocznik [...], którym dysponuje na podstawie umowy użyczenia. Jest też współwłaścicielem samochodów [...], rocznik [...] i [...], które są użytkowane przez współwłaścicieli. Wszystkie wymienione samochody są bez wartości. Nieruchomość leżąca pod adresem wskazanym przez skarżącego jako adres zamieszkania, stanowi jego współwłasność z byłą żoną zamieszkała tamże z całą rodziną. Wnioskodawca wskazał, że nigdy nie korzystał z Pomocy Społecznej ani innych form wsparcia państwowego. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zwrócić należy uwagę, że postanowieniem, które wnioskodawca powołał w uzasadnieniu wniosku, zostało mu przyranne prawo pomocy w zakresie całkowitym w oparciu o tożsamy stan faktyczny. Tym samym zasadne jest powtórzenie argumentacji w uzasadnieniu tego orzeczenia. Zwalniając wnioskującego z kosztów sądowych, należy kierować się zarówno jego sytuacją materialną, jak i życiową. Z przedłożonych dokumentów wynika, że wnioskujący obecnie utrzymuje się tylko z renty chorobowej wynoszącej miesięcznie 500,87 zł netto. Wprawdzie w 2008 r. pozyskiwał też dochody z działalności gospodarczej, których jednak łączna wysokość wynosiła 515,09 zł. Nie posiada żadnych oszczędności ani jakiegokolwiek majątku, który mógłby spieniężyć. Z oświadczenia wnioskodawcy wynika również, że jego miesięczne wydatki, to koszty leczenia w wysokości około 100-130 zł oraz koszty utrzymania mieszkania – około 170-220 zł. Powyższe dane wskazują zatem, że skarżący nie dysponuje jakimikolwiek środkami na opłacenie kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.