I SA/Wr 935/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w N. w upadłości układowej na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 2 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od gier za styczeń 2011 r. postanawia: odrzucić skargę. Wobec uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 września 2013 r. o odmowie przyznania skarżącej spółce prawa pomocy, została ona ponownie wezwana, w oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 czerwca 2013 r., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 394 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić z uwagi na nieuiszczenie od niej wpisu sądowego. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 27 stycznia 2014 r. Zatem uiszczenie wpisu sądowego winno było nastąpić najpóźniej w dniu 3 lutego 2014 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.