I SA/Wr 938/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za pobrane i niewpłacone zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące od stycznia do lipca 2012 r. oraz za październik 2012 r. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 lipca 2016 r. strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie w dniu 17 sierpnia 2016 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Niezbędnym wymogiem formalnym skargi jest spełnienie przez nią wymogów pisma procesowego w rozumieniu art. 46 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Oprócz tego, zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Należy zauważyć, że braki formalne skargi (m.in. brak podpisu, czy też podania wartości przedmiotu zaskarżenia) podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Ich nie uzupełnienie, pomimo wezwania Sądu, skutkuje odrzuceniem skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie wezwanie zostało skierowane do skarżącego na adres podany w skardze. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została jednak zwrócona do Sądu. Jak wynika z koperty, przesyłka była dwukrotnie awizowana przez operatora pocztowego (w dniach: 3 sierpnia i 11 sierpnia 2016 r.), mimo to nie została podjęta przez skarżącego. W efekcie, Sąd uznał, że wezwanie zostało doręczone skutecznie stronie w dniu 17 sierpnia 2016 r., w trybie fikcji doręczeń. W myśl bowiem art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W niniejszej sprawie, pierwsze awizowanie przesyłki sądowej nastąpiło w dniu 3 sierpnia 2016 r. Z koperty zwróconej przesyłki niezbicie wynika, że operator awizował przesyłkę powtórnie w dniu 11 sierpnia 2016 r. W konsekwencji skutek doręczenia, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., należało przyjąć na dzień 17 sierpnia 2016 r. i od tej daty liczyć termin siedmiu dni na uzupełnienie braków formalnych skargi. Liczony w ten sposób bieg terminu do dokonania tej czynności procesowej upłynął bezskutecznie w dniu 24 sierpnia 2016 r. (środa). Z uwagi na nieusunięcie w zakreślonym terminie braków formalnych Sąd odrzucił skargę skarżącego, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak na wstępie.