I SA/Wr 946/07
PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-04-12
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doradcy podatkowemu wyznaczonemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeśli nie prowadził sprawy w pierwszej instancji?Ratio decidendi
Doradcy podatkowemu wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, nawet jeśli nie prowadził sprawy w pierwszej instancji. Wynagrodzenie to jest ustalane na podstawie przepisów o opłatach za czynności doradcy podatkowego, z uwzględnieniem stawek minimalnych i ewentualnego podatku VAT oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał wniosek doradcy podatkowego T. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Doradca ten został wyznaczony z urzędu do reprezentowania skarżącego J. H. w postępowaniu ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Po oddaleniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, doradca złożył wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi dor. pod. T. S. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 6.605 (słownie: sześć tysięcy sześćset pięć) złotych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego T. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia należnego zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: przyznać pełnomocnikowi dor. pod. T. S. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 6.605 (słownie: sześć tysięcy sześćset pięć) złotych.
Po wydaniu postanowienia z dnia 19 listopada 2007 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, odrzucającego skargę J. H., postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 14 stycznia 2008 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Krajowej Rady Doradców Podatkowych, na pełnomocnika z urzędu został wyznaczony doradca podatkowy T. S., któremu skarżący udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa. Skarga kasacyjna sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika została oddalona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2009 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym.
Pismem z dnia 15 marca 2010 r. dor. pod. T. S. wniósł o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczył, że koszty te nie zostały mu zapłacone w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, doradcy podatkowemu, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 2 ust. 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w przedmiotowej sprawie uzależniona jest od wartości przedmiotu sporu w kwocie 404.420 zł. W związku z tym, stosownie do § 2 ust. 1 lit. g/, wynosi ona 7.200 zł. Do kwoty wynagrodzenia w wysokości 5.400 zł doliczony został podatek VAT (1.188 zł) oraz wartość opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł), stanowiącej niezbędny udokumentowany wydatek, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło