I SA/Wr 952/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że jest emerytką, ma 62 lata. Jej renta po potrąceniach egzekucyjnych wynosi 864,73 zł. Ponadto pełni funkcję rodziny zastępczej dla swojej wnuczki (ur. w 1996 r.) i z tego tytułu otrzymuje rentę sierocą w kwocie 693 zł oraz dodatek opiekuńczy 563,78 zł. Strona wskazała, że nie ma majątku, który mogłaby zbyć. Egzekucją należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, określonego zaskarżoną decyzją, poza emeryturą, objęte jest też mieszkanie. Miesięcznie skarżąca ponosi wydatki na czynsz 560 zł, kredyt 207 zł, prąd 140 zł i za telefon z Internetem 120-130 zł. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach strona podała, że mieszka tylko z wnuczką, posiada mieszkanie spółdzielcze, poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Wnuczka jest współwłaścicielką mieszkania w J. G., które zajmowane jest przez jej siostrę. Do wniosku załączone zostały: zeznania podatkowe strony za lata 2009 i 2010, z których wynika, ze strona w ostatnich dwóch latach osiągała przychody przede wszystkim z tytułu emerytury w wysokości około 15.000 zł, dokumenty potwierdzające zajęcia egzekucyjne i wysokość dochodów oraz dowody ponoszonych miesięcznie wydatków. Wszystkie przedłożone dokumenty potwierdzają oświadczenia złożona na urzędowym formularzu wniosku. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zwrócić należy uwagę, że wpis od skargi w niniejszej sprawie został wyznaczony na kwotę 2.000 zł i zwykle jest to najwyższy koszt sądowy, jaki w toku postępowania przed sądami administracyjnymi strona zobligowana jest opłacić. W związku z tym stanowi punkt odniesienia dla oceny możliwości płatniczych strony wnioskującej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Okoliczności przedstawione przez skarżącą, które zostały poparte stosownymi dokumentami, w ocenie rozpoznającego wniosek, uzasadniają przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżąca uzyskuje z wnuczką dochody, które łącznie netto są niewiele wyższe niż wartość wyznaczonego wpisu od skargi. Z kwoty tej jest możliwe poczynienie minimalnych rezerw, jednak należy mieć na względzie, że w przeważającej części są to dochody przeznaczone na utrzymanie i edukację wnuczki, będącej obecnie wieku szkolnym. W istocie strona nie dysponuje też majątkiem, który mogłaby zbyć celem pozyskania środków na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Tym samym stwierdzić należało, że zachodzi podstawa do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym i dlatego na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.