I SA/Wr 955/09

WyrokWSA we Wrocławiu2009-11-03

Skład orzekający: Dagmara Dominik, Tomasz Świetlikowski, Maria Tkacz-Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy remont budynku, który ma być w przyszłości wykorzystywany do celów oświatowych, wyłącza jego opodatkowanie według stawki przewidzianej dla budynków związanych z działalnością gospodarczą, jeśli remont ma charakter przejściowy?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że remont budynku, który ma być w przyszłości wykorzystywany do celów oświatowych, nie wyłącza jego opodatkowania według stawki przewidzianej dla budynków związanych z działalnością gospodarczą, jeśli remont ma charakter przejściowy, a nie trwały. Ciężar dowodu w zakresie wykazania trwałego uniemożliwienia wykorzystania nieruchomości do działalności gospodarczej spoczywa na podatniku. Ponieważ skarżąca Spółka nie przedstawiła dowodów na trwałe uniemożliwienie wykorzystania pierwszego piętra budynku do działalności gospodarczej, zastosowanie najwyższej stawki podatku od nieruchomości było prawidłowe.
Stan faktyczny
Spółka A z o.o. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G., która uchyliła decyzję organu I instancji i określiła Spółce zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2006 r. w kwocie 489 zł. Spółka kwestionowała opodatkowanie pierwszego piętra budynku przy ul. [...] stawką przewidzianą dla budynków związanych z działalnością gospodarczą, argumentując, że remont uniemożliwia wykorzystanie tego pomieszczenia do działalności gospodarczej. Organ odwoławczy uznał, że remont ma charakter przejściowy i nie wyłącza zastosowania najwyższej stawki podatku.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca), Protokolant Edyta Luniak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A spółki z o.o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. oddala skargę. Przedmiotem skargi A spółki z o.o. w B. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z [...] r., uchylająca w całości decyzję Prezydenta Miasta B. z [...] r. nr [...] i określająca Spółce zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2006 r. w kwocie 489 zł. Z akt sprawy wynika, że organ I instancji określił Spółce zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2006 r. w kwocie 2.971 zł, przyjmując do opodatkowania: 1) działkę gruntu nr [...], położoną przy ul. [...] w B., o pow. [...] m², stanowiącą własność Spółki (akt notarialny Rep. A nr [...] z [...] r.), - wg stawki jak dla gruntów pozostałych, 2) budynek mieszkalno - usługowy o pow. [...] m² oraz budynek gospodarczy o pow. [...] m²,znajdujące się na działce przy ul. [...] w B., stanowiące własność Spółki : przy czym: - poddasze budynku mieszkalno-usługowym, o pow. [...] m², mające charakter mieszkalny - wg stawki jak dla budynków mieszkalnych; - piętro budynku mieszkalno-usługowym, o pow. [...] m², mające charakter użytkowy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o pow. [...] m² - wg stawki jak dla budynków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, - piwnice i parter budynku mieszkalno-usługowym o pow. [...] m² - wg stawki jak dla budynków pozostałych, oraz - budynek gospodarczo-garażowy o pow. [...] m² – wg stawki jak dla budynków pozostałych, 3) lokale użytkowe: - lokal przy ul. [...] w B. o pow. [...] m², z którego Spółka korzystna na podstawie umowy najmu nr [...], zawartej w dniu [...] r. z Miejskim Ośrodkiem Sportu i Rekreacji (jednostka organizacyjna Gminy Miejskiej B.) - wg stawki jak dla budynków pozostałych, powołując art. 3 ust. 1 pkt 4 lit.a) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, - lokal przy ul. [...] w B. o pow. [...] m², z którego Spółka korzysta na podstawie umowy najmu nr [...] z dnia [...] r. zawartej ze Szkołą Podstawową na [...] z Oddziałami Integracyjnymi w B. przy ul. [...] (zarządca obiektu przy ul. [...]) - wg stawki jak dla budynków pozostałych. Organ uznał, że Spółce nie przysługuje zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 121, poz. 844 ze zm.) – dalej: upol, w odniesieniu do nieruchomości położonej przy ul. [...], gdyż jest właścicielem tej nieruchomości. Zwolnieniem podatkowym, stosownie do art. 7 ust. 2 pkt 2 upol, objęte są szkoły placówki i zakłady kształcenia i placówki doskonalenia nauczycieli – publiczne i niepubliczne oraz organy prowadzące te jednostki z tytułu zarządu, użytkowania lub użytkowania wieczystego nieruchomości szkolnych, zwolnienie nie dotyczy przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą. Spółka jako właściciel nieruchomości przy ul. [...] i najemca lokali użytkowych, nie spełnia zatem wymogów zwolnienia. Organ wyjaśnił także, że zgodnie z art. 83a ustawy o systemie oświaty, do prowadzenia szkoły lub placówki oświatowej nie mają zastosowania przepisy o działalności gospodarczej, dlatego przedmioty opodatkowania zajęte na prowadzenie działalności oświatowej, które nie podlegają zwolnieniu na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 upol, są opodatkowane podatkiem od nieruchomości wg stawki właściwej dla gruntów i budynków pozostałych. W odwołaniu A spółka z o.o. w B. wniosła o uchylenie decyzji i zarzuciła: - błędną wykładnię przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w tym art. 7 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, - naruszenie przepisów postępowania podatkowego. W szczególności, Spółka zarzuciła nie zebranie materiału dowodowego oraz bezpodstawne przyjęcie, że pierwsze piętro budynku przy ul. [...] jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wyjaśniła, że pomieszczenia te nie nadają się do prowadzenia działalności gospodarczej, a w przyszłości, po remoncie, będą wykorzystywane do celów edukacyjnych. Zdaniem strony, organ nie wyjaśnił też statusu prawnego, wynajmowanych przez Spółkę, pomieszczeń, gdyż nie wykazał, mimo zaleceń organu odwoławczego, że Spółka umowę najmu zawarła z Gminą, będącą właścicielem tych nieruchomości.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G., po rozpoznaniu sprawy, w wyniku wniesionego odwołania, uchyliło decyzję organu I instancji w całości i określiło zobowiązanie w podatku od nieruchomości w kwocie 489 zł. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał art. 233 § 1 pkt 2 lit.a) i art. 21 § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst. jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 1a pkt 3 i 4, art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 , art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt.1 i 2, art. 6 ust. 1 upol, a także uchwałę Rady Miejskiej w B. z 11 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości, wzoru formularza deklaracji w podatku od nieruchomości oraz wzoru informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych do podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Doln. Nr 256, poz. 3892 ze zm.). Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że na podstawie stosownych decyzji w 2006 r. uprawnienia szkół publicznych posiadały prowadzone przez A sp. z o.o. w B.: - Policealne Studniom Ochrony w B., - Policealne Studium Zarządzania i Finansów w B. - Policealne Studium Kosmetycznemu w B. Jako miejsce prowadzenia tych szkół w zaświadczeniach wskazano B., ul. [...]. Ponadto, zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego, Spółka poza działalnością obejmującą ustawiczne kształcenie dorosłych i pozostałe formy kształcenia, prowadziła także działalność w zakresie: handlu detalicznego, reklamy, doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Organ odwoławczy uznał, że w decyzji pierwszoinstancyjnej prawidłowo opodatkowano, należącą do Spółki, nieruchomość przy ul. [...] w B., w tym pierwsze piętro budynku, stawką najwyższą, przewidzianą dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organ odwoławczy stwierdził, że Spółce nie przysługiwało w odniesieniu do nieruchomości przy ul. [...] zwolnienie przewidziane w art. 7 ust. 2 pkt 2 upol. Zwolnieniem nie objęto przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą inną niż działalność oświatowa, nie objęto także nieruchomości stanowiących własność podmiotów prowadzących szkołę lub inną placówkę kształcenia. Spółka jako właściciel nieruchomości, położnej przy ul. [...], nie może zatem korzystać ze zwolnienia z art. 7 ust. 2 pkt 2 upol. Nieruchomość ta, w myśl art. 1a ust. 1 pkt 3 oraz art. 5 ust. 1 pkt. 1 lit.b) upol, jest jednak nieruchomością związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej, zatem prawidłowo zastosowano opodatkowanie najwyższą stawką w odniesieniu do tej części, która nie została wyłączona, jako przeznaczona na cele mieszkaniowe. Dalej organ odwoławczy wywodził, że sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę nieruchomości (grunt, budynek budowla) skutkuje uznawaniem tej nieruchomości za związaną z działalnością gospodarczą, nawet wówczas, gdy faktycznie nie jest na tę działalność wykorzystywana. Jedynie wówczas, gdy nieruchomość nie jest i nie może być wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej ze wglądów technicznych, podlega opodatkowaniu stawką niższą. Przy czym brak możliwości wykorzystywania do celów działalności gospodarczej ze względów technicznych musi mieć charakter trwały. W odniesieniu do opodatkowania podatkiem od nieruchomości wynajmowanych przez Spółkę lokali, organ odwoławczy powołał się na art. 3 ust. 1 pkt 1-3 upol i stwierdził, że podatnikami podatku od nieruchomości są właściciele, posiadacze samoistni nieruchomości lub obiektów budowlanych oraz użytkownicy wieczyści. W przypadku nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, podatnikami są ich posiadacze, jeśli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem lub Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, a także jeśli posiadanie wynika z innego tytułu prawnego – np. przekazania w trwały zarząd. W rozpoznawanej sprawie Spółka nie zawarła umów najmu z właścicielem nieruchomości, którym jest Gmina, ale z podmiotami, którym Gmina nieruchomości przekazała w trwały zarząd. Uwzględniając to, organ odwoławczy uznał, że nie było podstaw do określenia Spółce podatku od nieruchomości od wynajmowanych lokali. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzuciła: - naruszenie przepisów postępowania, - oraz naruszenie prawa materialnego przez uznanie, że I piętro budynku przy ul. [...] w B. jest związane z działalnością gospodarczą. W skardze kwestionowane są jedynie ustalenia dotyczące oceny stanu technicznego pierwszego piętra budynku przy ul. [...] oraz zaprezentowana, w zaskarżonej decyzji, wykładnia art. 1a ust. 1 pkt 3 upol, z której wynika, że remont budynku nie wyklucza uznania go za związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Już samo wykonywanie remontu, zdaniem skarżącej, oznacza, że względy techniczne uniemożliwiają prowadzenie w budynku jakiejkolwiek działalności. Dla oceny stanu technicznego tego budynki niezbędne jest ustalenie: czy po jego kupnie możliwe było prowadzenie w nim działalności gospodarczej, jakie jest zaawansowanie prac remontowych i ich wpływ na brak zagrożeń. Strona skarżąca twierdzi, że pierwsze piętro budynku przy ul [...] winno być opodatkowane taką samą stawką podatku od nieruchomości jak parter budynku, tj. według stawki właściwej dla nieruchomości pozostałych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wniosło o oddalenie skargi. Organ podkreślił, że przeszkody techniczne, które nie pozwalają na eksploatację obiektu, o jakich mowa w art. 1a ust. 1 pkt 3 upol, muszą mięć charakter trwały, a zatem muszą odnosić się nie tylko do obecnego stanu budynku, ale i jego stanu przyszłego. Obiekty takie muszą być wyłączone z eksploatacji ze względów technicznych na stałe, a nie jedynie przejściowo na okres remontu, jak w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art.1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kryterium legalności przewidziane w art.1 § 2 wymienionej ustawy, umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego – art.145 § 1 pkt 1 lit.a, lit.c i lit.b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie P.p.s.a. W tak określonym zakresie kognicji Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest opodatkowania podatkiem od nieruchomości, części nieruchomości położonej przy ul. [...] przy zastosowaniu stawki podatku od nieruchomości przewidzianej dla nieruchomości związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą. Spółka powołuje się na art. 1a ust. 1 pkt 3 upol i twierdzi, że pierwsze piętro budynku przy ul. [...] nie może być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych, tj. z uwagi na prowadzony tam remont i wnosi o zastosowanie stawki podatku od nieruchomości przewidzianej dla budynków pozostałych. Spółka jednocześnie podnosi, że organ nie dokonał ustaleń w zakresie rzeczywistego stanu technicznego budynku w dniu jego nabycia i obecnie. Odnosząc się do kwestii spornych w niniejszej sprawie należy wyjaśnić, że podatnikami podatku od nieruchomości, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 upol, są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, chyba, że obiekt taki znajduje się w posiadaniu samoistnym, wówczas obowiązek podatkowy ciąży na posiadaczu samoistnym. W sprawie nie jest sporne, że strona skarżąca jest właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...] w B., a zatem jest podatnikiem podatku od nieruchomości. Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 upol, stanowi powierzchnia gruntów oraz powierzchnia budynków lub ich części. Wysokość stawek podatku od nieruchomości określa uchwałą Rada gminy, z tym, że stawki te nie mogą być wyższe niż wskazane w art. 5 ust. 1 upol. Wysokość stawek podatku od nieruchomości jest związana z przeznaczeniem nieruchomości. Najwyższe stawki zostały przewidziane dla nieruchomości (gruntów, budynków lub ich części) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 upol, grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to te grunty, budynki i budowle, które są w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem: - budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, - gruntów pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych, oraz - przedmiotów opodatkowania, które nie są i nie mogą być wykorzystywany do prowadzenie tej działalności ze względów technicznych. Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 4 upol, jest działalnością, o której mowa w przepisach Prawa działalności gospodarczej. Działalnością gospodarczą, w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nie jest działalność rolnicza oraz wynajem turystom pokoi gościnnych na zasadach określonych w art. 1a ust. 2 upol. Z mocy przepisu szczególnego art. 83a ustawy o systemie oświaty działalnością gospodarczą nie jest także prowadzenie szkoły. Skarżąca Spółka jest osobą prawną i zgodnie z danymi wynikającymi z Krajowego Rejestru Sądowego, poza działalnością w zakresie prowadzenia szkół i pozostałymi formami kształcenia, prowadzi także inną działalność, która w rozumieniu art. 1a pkt 4 upol jest działalnością gospodarczą. Spółka jest zatem podmiotem, który w myśl art. 1a ust. 1 pkt 4 prowadzi działalność gospodarczą. Z przytoczonej definicji gruntów budynków i budowli związanych z działalnością gospodarczą (art. 1a ust. 1 pkt 3 uopl) wynika, że sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę gruntów, budynków i budowli skutkuje uznaniem, że są one związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Oznacza to, że grunty, czy obiekty niewykorzystywane w danym okresie do prowadzenia działalności gospodarczej należy uznać za związane z działalnością gospodarczą. Przeprowadzanie przez przedsiębiorcę remontu w należącym do niego budynku, nie pozbawia tego budynku związku z działalnością gospodarczą. Adaptacja budynku, do prowadzenia w przyszłości działalności gospodarczej, na co powołuje się strona skarżąca, wskazuje na związanie tego budynku z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy. Stan techniczny budynku, czy też jego części, może być przyczyną wyłączenia tego budynku lub jego części z opodatkowania, przewidzianego dla budynków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wyłączenie takie jest możliwe jedynie w przypadku, gdy stan techniczny uniemożliwia wykorzystania tego budynku (jego części) do działalności gospodarczej zarówno w chwili obecnej, jak i w przyszłości. W rozpoznawanej sprawie, w należącym do Spółki budynku przy ul. [...] prowadzony jest remont, cześć pomieszczeń jest wykorzystywana bądź na cele mieszkalne, bądź na prowadzenie działalności oświatowej i w odniesieniu do tej części budynku organ zastosował stawki podatku, których wysokość nie jest kwestionowana przez stronę skarżącą. Remontowa cześć budynku (I. piętro), jako znajdująca się w posiadaniu przedsiębiorcy i nie wyłączona w sposób trwały z działalności gospodarczej, prawidłowo została opodatkowane przy zastosowaniu stawek podatku przewidzianych dla budynków związanych z działalnością gospodarczą. W toku postępowania Spółka podnosiła kwestie związane ze stanem technicznym budynku przy ul. [...], jednak nie przedstawiła żadnych dowodów wskazujących, że stan techniczny tego budynku w sposób trwały uniemożliwia jego wykorzystywanie w działalności gospodarczej. Uwzględniając brzmienie art. 1a ust. 1 pkt 3 upol, należy stwierdzić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania stanu technicznego nieruchomości, który uniemożliwia w sposób trwały jej wykorzystywanie przez przedsiębiorcę do działalności gospodarczej przesunięty został na podatnika. Te okoliczności, które strona skarżąca podnosiła w toku postępowania, tj. prowadzony remont pierwszego piętra budynku oraz planowane wykorzystanie tej części budynku do działalności oświatowej nie dawały organowi podatkowemu podstaw do zastosowanie stawki podatku od nieruchomości przewidzianej dla budynków pozostałych. Sporna cześć budynku na skutek remontu była z przyczyn technicznych wyłączona jedynie przejściowo, a nie w sposób trwały, z prowadzonej działalności gospodarczej. W tej części budynku ( I. piętro budynku przy ul. [...]) w 2006 r. nie była faktycznie prowadzona działalność oświatowa, o jakiej mowa w art. 83a z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst. jedn. Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2571 ze zm.). Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił jako bezzasadna.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło