I SA/Wr 955/12

Wrocław, dnia 07 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 07 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" spółka cywilna S.S., S.S. w W.. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym zarządza: wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2012 r., nr [...], "A" spółka cywilna S. S., S. S. w W. (dalej: wnioskodawczyni) zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten nie został złożony na formularzu, o którym mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Zarządzeniem z dnia 01 października 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, z uwagi na niezłożenie tego wniosku na urzędowym formularzu. Na powyższe rozstrzygnięcie wnioskodawczyni wniosła sprzeciw, podnosząc, że wniosek na stosownym formularzu nadesłała. Zarządzeniem sędziego z dnia 14 listopada 2012 r. wnioskodawczyni została wezwana do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 19 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu, według wzoru określonego we wskazanym wyżej rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że niezłożenie wniosku o prawo pomocy na odpowiednim formularzu stanowi brak formalny tego wniosku, uniemożliwiający nadanie mu dalszego toku. W związku z czym, w oparciu o art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 257 p.p.s.a., wniosek niezłożony na formularzu bądź wniosek, którego braków formalnych nie uzupełniono w terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Należy również wskazać, że na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. I tak zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W niniejszej sprawie wezwanie w przedmiocie uzupełnienia braku formalnego wniosku o prawo pomocy zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 19 listopada 2012 r. (za pośrednictwem jej pracownika - w trybie art. 67 § 2 p.p.s.a., przewidującego doręczenie pism w postępowaniu sądowym jednostkom organizacyjnym nie posiadającym osobowości prawnej pracownikom upoważnionym do odbioru pism) Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku upłynął w dniu 26 listopada 2012 r. (poniedziałek). W tak zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniała braku wniosku o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym, w oparciu o art. 257 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.