I SA/Wr 963/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2010 r. postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...]2013 r., nr [...], określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku akcyzowym za sierpień 2010 r. w kwocie 13.210 zł. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju napędowego do celów opałowych podatnik obowiązany był do zastosowania ww. okresie rozliczeniowym stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.), co Dyrektor Izby Celnej wywiódł z faktu, że, stanowiące jeden z warunków preferencyjnego opodatkowania podatkiem akcyzowym, tzw. zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego o przeznaczeniu tego wyrobu na cele opałowe, podatnik złożył do właściwego Naczelnika Urzędu Celnego (za sierpień 2010 r.) po upływie terminu wynikającego z treści art. 89 ust. 14 u.p.a. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, strona zarzuciła naruszenie przepisów procedury podatkowej oraz przepisów u.p.a., w tym w szczególności: art. 89 ust. 14 u.p.a., poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że złożenie przez stronę zestawień po zakreślonym ustawą terminie uzasadniało zastosowanie sankcyjnej stawki podatku akcyzowego oraz art. 89 ust. 16 w związku z art. 89 ust. 14 oraz art. 21 ust 1 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. (Dz. Urz. UE L z 2003 r. Nr 283), poprzez naruszenie zasady pierwszeństwa prawa wspólnotowego oraz zasady jego bezpośredniego stosowania i skuteczności, a także, zasady proporcjonalności podatku akcyzowego, wyrażonej w Dyrektywie 2008/118/WE. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, iż tutejszy Sąd, postanowieniem z 5 grudnia 2011 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 1184/11, wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: "Czy art. 89 ust. 16 w związku z art. 89 ust. 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w zakresie, w jakim warunkuje zastosowanie stawki akcyzy na wyroby energetyczne – olej opałowy – określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym od spełnienia warunku z przepisu art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym?" Analizując, będący podstawą wydania zaskarżonej decyzji, stan faktyczny i prawny Sąd uznał, że stanowisko Trybunału Konstytucyjnego na zadane mu pytanie prawne odnośnie z godności z Konstytucją art. 89 ust. 16 w związku z art. 89 ust. 14 u.p.a. będzie mieć znaczący wpływ także na wynik rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Okoliczność ta uzasadnia – zdaniem Sądu – podjęcie decyzji o zawieszeniu tego postępowania do czasu wypowiedzi Trybunału Konstytucyjnego, albowiem przedstawione Trybunałowi zagadnienie konstytucyjne stanowi istotny element oceny zasadności skargi. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.