I SA/Wr 966/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi J. D. przy udziale M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31.07.2012 r. wezwano skarżącego J. D. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Złożony w następstwie tego wezwania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 11.03.2013 r. z uwagi na złożenie urzędowego formularza wniosku po terminie (postanowieniem z dnia 09.01.2013 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu). Mając na uwadze powyższe, Sąd ponownie doręczył skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31.07.2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi wraz z pouczeniem, że nieopłacenie skargi w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru tego wezwania, pismo to skarżący odebrał w dniu 13.05.2013 r. Skarga nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Jednym z wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uiszczenie wymaganej od tego pisma procesowego opłaty sądowej. Nieopłacenie skargi pomimo uprzedniego wezwania sądu w tym przedmiocie, skutkuje, zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r., poz. 270 ze zm.: dalej – p.p.s.a.), jej odrzuceniem, chyba że wnoszącemu skargę przyznane zostało prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W stanie faktycznym sprawy, zarządzeniem z dnia 11.03.2013 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na złożenie formularza wniosku po upływie wymaganego terminu. Pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania oznaczało, że wniosek strony złożony w tym przedmiocie nie został rozpoznany merytorycznie z przyczyn formalnych (wymagany formularz wniosku skarżący złożył po upływie siedmiodniowego terminu). Mając na uwadze, że ww. zarządzenie referendarza sądowego nie zostało zaskarżone przez stronę w drodze sprzeciwu, Sąd ponownie wezwał skarżącego do opłacenia skargi, doręczając mu powtórnie odpis zarządzenia z dnia 31.07.2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Zgodnie z pouczeniem zawartym w tym wezwaniu, skarżący zobowiązany był uiścić wymaganą opłatę sądową w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skoro zatem, powtórne wezwanie do opłacenia skargi skarżący otrzymał w dniu 13.05.2013 r., to wyznaczony w tym wezwaniu, a wynikający z treści art. 220 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin na opłacenie skargi rozpoczął swój bieg w dniu 14.05.2013 r. i upływał z dniem 20.05.2013 r. (poniedziałek). Do tego też dnia skarżący winien był najpóźniej uiścić wymaganą opłatę sądową. Okoliczność, że do dnia 20.05.2013 r. skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego obligowała Sąd do odrzucenia skargi, zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a. Nieopłacenie skargi, a w konsekwencji, wydanie przez Sąd orzeczenia o odrzuceniu skargi na tej podstawie oznacza tym samym, że Sąd nie rozpozna zgłoszonego przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem w myśl dyspozycji art. 220 § p.p.s.a., Sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wprawdzie, sam wniosek o wstrzymanie nie podlega opłacie sądowej, niemniej, jego rozpoznanie warunkuje uprzednie opłacenie skargi. Wskazując na powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.