I SA/Wr 97/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji "A" z siedzibą w J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę. W dniu 27 grudnia 2013 r.(data stempla pocztowego) strona wniosła skargę na oznaczone w sentencji postanowienie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej odrzucenie ze względu na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. )- w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, to jest regulacji zawartej w art. 110 - 115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.). Po myśli przepisu art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Z kolei zgodnie z § 2 art. 81 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej w dniu 20 listopada 2013 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie do wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 21 listopada 2013 r. i upływał z dniem 20 grudnia 2013 r. (piątek). Skarga została nadana listem poleconym w dniu 27grudnia 2013 r. czyli po upływie wskazanego terminu i wobec tego jako- spóźniona – podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.