I SA/Wr 972/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi E. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 3 sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. o wyznaczeniu nowego terminu do załatwienia sprawy postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić stronie skarżącej połowę uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 50 zł (pięćdziesiąt złotych). W dniu 17 sierpnia 2005 r. skarżąca działająca przez pełnomocnika złożyła skargę na wyżej oznaczone postanowienie. Zarządzeniem z dnia 18 października 2005 r. sprawa została skierowana do wyznaczenia terminu rozprawy. Pismem złożonym do Sądu w dniu 21 marca 2006 r. pełnomocnik w imieniu skarżącej cofnął skargę na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1) u.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W takiej sytuacji postępowanie to staje się bowiem bezprzedmiotowe. Jednocześnie jak stanowi przepis art. 232 § 1 pkt 2) u.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie połowę uiszczonego wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. W ocenie Sądu oświadczenie pełnomocnika działającego w imieniu skarżącej o cofnięciu skargi zostało złożone skutecznie. Sąd nie dopatrzył się okoliczności przewidzianych w przepisie art. 60 zdanie trzecie u.p.s.a. Brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, że czynność ta zmierza do obejścia prawa, jak również do uznania zaskarżonego postanowienia za dotknięte nieważnością. W tej sytuacji złożenie skutecznego oświadczenia o cofnięciu skargi oznacza, iż postępowanie sądowe stało się w tej sprawie bezprzedmiotowe. Wobec powyższego postępowanie wszczęte wniesieniem skargi należało umorzyć zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 1) u.p.s.a. Jednocześnie wobec cofnięcia skargi przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 18 października 2005 r., na podstawie powołanego przepisu art. 232 § 1 pkt 2) u.p.s.a. należało zwrócić stronie połowę uiszczonego wpisu od skargi (wynoszącego 100 zł), tj. kwotę 50 zł. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.