I SA/Wr 972/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Horobiowski, Sędziowie sędzia WSA Marta Semiczek, asesor WSA Iwona Solatycka (sprawozdawca), , Protokolant: Izabela Kremza, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi I. K., M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 6 października 2023 r. nr SKO.P/41/77/23 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2022 r., postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 (słownie: pięćset) złotych. Pismem z dnia 13 listopada 2023 r., I. K. i M. K., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 6 października 2023 r. nr SKO.P/41/77/23 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2022 r. Następnie Strony oświadczyły, iż cofają skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zd. 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi – co do zasady- wiąże Sąd. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie, czynność procesowa Strony – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń Sądu. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Nie dopatrując się ww. przesłanek niedopuszczalności cofnięcia skargi, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak pkt I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.