I SA/Wr 974/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2002 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we W.; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. na rzecz strony skarżącej A sp. z o.o. w D. kwotę 1.015 zł (jeden tysiąc piętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W sprawie ze skargi A sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...]. nr [...] w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r., skarżąca wniosła o uchylenie powyższych decyzji jako niezgodnych z prawem. W rozpatrywanej sprawie w dniu [...] odbyło się - na wniosek organu - posiedzenie mediacyjne, w wyniku którego Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. zobowiązał się do wydania przez organ w terminie jednego miesiąca decyzji uwzględniającej ustalenia poczynione na posiedzeniu mediacyjnym, jak również rozliczenia za poprzednie miesiące 2002 r. W dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. wydał decyzję nr [...] uchylającą w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i określającą skarżącej za grudzień 2002 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym podatkiem od towarów i usług oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] (zwrotne potwierdzeniu odbioru Urzędu Pocztowego [...]). Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie wniosła skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd uznał wniosek o umorzenie postępowania za uzasadniony. Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 115 § 1 ustawy procesowej na wniosek skarżącego lub organu, złożony przed wyznaczeniem rozprawy, może być przeprowadzone postępowanie mediacyjne, którego celem jest wyjaśnienie i rozważenie okoliczności faktycznych i prawnych sprawy oraz przyjęcie przez strony ustaleń co do sposobu jej załatwienia w granicach obowiązującego prawa. Przez wyjaśnienie i rozważenie okoliczności faktycznych i prawnych sprawy należy rozumieć podjęcie tych wszystkich argumentów faktycznych i prawnych, które prowadzą do przyjęcia ustaleń satysfakcjonujących obie strony i skutkujących w konsekwencji bezprzedmiotowością sprawy zawisłej przed sądem (por. B. Dauter (w:) Ius et Lex. Księga jubileuszowa..., s. 98). W powyższej sprawie organ, opierając się na regulacji art. 117 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego, iż na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, organ uchyla lub zmienia zaskarżony akt albo wykonuje lub podejmuje inną czynność stosownie do okoliczności sprawy w zakresie swojej właściwości i kompetencji, uchylił błędną decyzję organu pierwszej i drugiej instancji, wydając w dniu [...] nową - określającą skarżącej za grudzień 2002 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym podatkiem od towarów i usług oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe. Zgodnie z art. 118 § 1 i § 2 na akt wydany na podstawie ustaleń, o których mowa w art. 117 § 1, można wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia aktu albo wykonania lub podjęcia czynności. Jeżeli skarga na akt lub czynność wydane lub podjęte na podstawie ustaleń, o których mowa w art. 117 § 1 nie zostanie wniesiona (...) sąd umarza postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne. Z akt sprawy wynika, iż skarżący nie wnieśli skargi na decyzję wydaną w wyniku postępowania mediacyjnego. W tym stanie rzeczy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, wobec czego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 (w zw. z art. 118 § 2) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. Zgodnie z wyrażoną w art. 200 ustawy procesowej zasadą, iż koszty postępowania zasądza się jedynie w razie uwzględnienia skargi i tylko na rzecz skarżącego, Sąd zasądził koszty w pełnej wysokości z pominięciem art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 201 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2 ustawy procesowej, przepis art. 206 powyższej ustawy stosuje się odpowiednio. Przepis art. 206 ustawy procesowej stanowi, że w razie częściowego uwzględnienia skargi, sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego tylko część kosztów. W niniejszej sprawie na skutek postępowania mediacyjnego została uchylona w całości zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu podatkowego I instancji, zatem w tej sytuacji przepis art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie będzie miał zastosowania. W skardze strona skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Z akt sprawy wynika, że strona poniosła koszty wpisu od skargi w kwocie [...]. Z uwagi na fakt, iż skarżąca spółka była w rozpoznawanej sprawie reprezentowana przez pełnomocnika, Sąd uwzględniając jego wniosek, zasądził również koszty zastępstwa procesowego. Sąd jednak zauważa, iż strona skarżąca określiła w skardze błędną wartość przedmiotu sporu (w kwocie [...]) i na tej podstawie został obliczony wpis w powyższej sprawie. Po ponownym przeliczeniu Sąd uznał, iż prawidłową kwotą wartości przedmiotu sporu w niniejszej sprawie, jest kwota podana przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. w odpowiedzi na skargę tj. kwota [...]. Zgodnie z powyższym Sąd zasądzając koszty zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie wziął pod uwagę prawidłowo obliczoną wartość przedmiotu sprawy. W myśl przepisu § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3-5, niezależnie od wysokości tych opłat ustalonych w umowie między adwokatem a klientem, a sąd może przyznać opłaty wyższe od wskazanych w ust. 1, jeżeli uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata. Nie mogą one jednak być wyższe, niż sześciokrotne stawki minimalne. Zgodnie z § 18 ust. 1 powołanego rozporządzenia, stawki minimalne za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawkę obliczoną na podstawie § 6. Treść § 6 powołanego rozporządzenia wskazuje, iż w sprawie, w której wartość przedmiotu sprawy wynosi od [...] do [...] - a w takim przedziale mieści się wartość przedmiotu niniejszej sprawy wynosząca [...] - stawka minimalna wynosi [...]. W ocenie Sądu ta właśnie stawka powinna stanowić podstawę zasądzonych na rzecz strony skarżącej kosztów zastępstwa procesowego, jakkolwiek rodzaj i stopień zawiłości sprawy wymagały większego od przeciętnego nakładu pracy adwokata, jednak problem sporny był już przedmiotem postępowania w innych sprawach wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. przez pełnomocnika skarżącej spółki. Sąd nie uznał więc za zasadne podwyższenia minimalnej stawki za jego czynności podejmowane w sprawie, które ograniczyły się do złożenia skargi oraz uczestnictwa na posiedzeniu mediacyjnym w sytuacji, gdy mediacja została wszczęta na wniosek strony przeciwnej. W związku z powyższym uzasadnione koszty poniesione przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie wyniosły łącznie [...] ([...] wpisu i [...] kosztów zastępstwa + [...]opłaty skarbowej od pełnomocnictwa). W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. orzekł jak w sentencji.