I SA/Wr 974/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako członka zarządu spółki z o.o. za zaległości tej spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2003 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że obecnie nie ma pracy i jakichkolwiek dochodów. Wskazał, że wiek (58 lat) i stan zdrowia utrudnia uzyskanie zatrudnienia, zwłaszcza przy obecnej sytuacji na rynku pracy. Jedynym dochodem rodziny jest emerytura żony, która pozwala tylko na pokrycie kosztów bieżących potrzeb życiowych i to na bardzo skromnym poziomie. Wspomagają się pożyczkami od rodziny i znajomych. Dodał, że dodatkowe informacje na temat jego sytuacji materialnej znajdują się w aktach spraw I SA/Wr 973-982/09 i są nadal aktualne. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo wraz z żoną, oboje nie posiadają jakichkolwiek nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Ich jedynym dochodem jest emerytura żony skarżącego w wysokości 1.220 zł brutto. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu majątkowego i finansowego, skarżący nadesłał wspólne zeznanie podatkowe małżonków za 2008 r. kopię decyzji ZUS z marca 2009 r. o wysokości emerytury, raport bankowy z obrotów na dwóch kontach oraz zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z dokumentów tych wnika, że w 2008 r. małżonkowie uzyskiwali dochody ze stosunku pracy i z emerytury żony skarżącego w łącznej wysokości 38.026,47 zł. Wysokość emerytury netto wynosi 1.027,11 zł. Na rachunkach bankowych w okresie od 1 grudnia 2009 do 2 marca 2010 r. saldo wynosiło 84,04 zł i 5,36 zł. Kwota egzekwowana w postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynosi 231.092,90 zł. Ponadto wnioskodawca wyjaśnił, że nie posiadają z żoną środków transportu, zameldowani są u syna, gdzie mają prawo do pokoju z dostępem do kuchni. Skarżący nie korzysta z Pomocy Społecznej ani innych form wsparcia państwowego, nie korzysta też z zasiłku dla bezrobotnych, gdyż w dalszym ciągu stara się o podjęcie zatrudnienia. Miesięcznie ponoszone wydatki to na media 350-400 zł, środki higieny około 100 zł, lekarstwa – 100 zł. Pozostała kwota przeznaczana jest na żywność. Źródłem finansowania jest emerytura żony wnioskodawcy, poza tym w ostatnim okresie biorą pożyczki od rodziny i znajomych. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy zauważyć, że w sprawach, których sygnatury skarżący powołał w uzasadnieniu wniosku, a konkretnie w sprawach I SA/Wr 973/09 oraz I SA/Wr 976-982/09, został już zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych postanowieniami z dnia 12 października 2009 r. Rozstrzygnięcia w tym zakresie zostały oparte o tożsamy stan faktyczny, które stał się podstawą rozpoznania niniejszego wniosku. W związku z tym stwierdzić trzeba, że wnioskodawca uprawdopodobnił, że jego sytuacja finansowa, majątkowa i rodzinna od daty powołanych orzeczeń nie uległy zmianie. W istocie bowiem ze względu na jego wiek i obecną sytuacje na rynku pracy uzyskanie zatrudnienia może być bardzo trudne. Tym samym jest też mało prawdopodobne, aby mógł w ty czasie zgromadzić majątek, który mógłby spieniężyć na pokrycie kosztów sądowych. Poza tym, jedynym dochodem rodziny skarżącego jest emerytura żony, której kwota może pozwolić jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb w dwuosobowym gospodarstwie domowym – nawet, jeśli wnioskodawca wraz z żoną mieszkają u syna i pokrywają tylko część kosztów związanych z utrzymaniem domu. Powyższe zatem wskazuje, że skarżący nie jest w stanie zgromadzić środków na pokrycie kosztów sądowych. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.