I SA/Wr 978/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie dotyczącej umorzenia opłaty prolongacyjnej postanawia: odrzucić skargę. Datowanym na dzień 15 września 2008 r. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwano stronę do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo, że wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 23 września 2008 r., skarżący nie opłacił należnego od skargi wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 23 września 2008 r. odpisu zarządzenia wzywającego do opłacenia wpisu sądowego od skargi, skarżący nie uiścił wymaganej opłaty. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.