I SA/Wr 985/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. G. z dnia [...] nr [...] postanawia odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie, pismem z dnia [...] strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej wskazane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. Wymienione postanowienie wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...] w trybie art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 8 , poz. 60 ze zm.) w skrócie Op, w którym to trybie organ podatkowy przyjął fikcję prawną doręczenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. wniósł o odrzucenie skargi ze względu na uchybienie przez stronę terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją zawartą w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wskazany termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym (nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd), procesowym (w razie jego uchybienia, istnieje możliwość jego przywrócenia) oraz prekluzyjnym (upływ terminu powoduje odrzucenie skargi). Stosownie zaś do art. 83 § 1 upsa terminy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. zostało doręczone stronie w dniu [...] w trybie art. 150 Op, który w § 1 pkt 1 i § 1a określa, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 148 § 1 lub art. 149 Op, poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, a adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, przy czym powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 150 § 2 Op zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy nie jest to możliwe, na drzwiach adresata (...). W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Powołany przepis art. 150 Op umożliwia przyjęcie fikcji prawnej doręczenia pisma, którego adresat, pomimo zawiadomienia, nie odebrał z placówki pocztowej w określonym terminie. W tym przypadku doręczenie uważa się za skuteczne z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu określonego w art. 150 § 1 Op. Regulacja ta ma na celu zapewnienie szybkości postępowania i uniemożliwienie stronie tamowania postępowania przez nieodbieranie kierowanej do niej korespondencji. Z akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierające skarżone postanowienie została dwukrotnie awizowana w dniach [...] oraz [...] i pozostawiona w placówce pocztowej, a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Zatem skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło z upływem dnia [...], co oznacza, iż termin do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...], mijał z dniem [...]. Odnosząc się do faktu odebrania przez stronę skarżonego postanowienia w dniu [...] w siedzibie organu podatkowego pierwszej instancji, należy stwierdzić, iż fakt ten nie wywołuje w sprawie skutków prawnych, bowiem późniejsze doręczenie orzeczenia na żądanie strony nie obala doręczenia przy przyjęciu fikcji prawnej doręczenia i wynikających z tego tytułu skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04, niepubl.) Wobec powyższego, mając na uwadze przepis art. 85 upsa określający, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, jak również wobec braku wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 upsa orzekł jak w sentencji postanowienia.