I SA/Wr 993/07

PostanowienieWSA we Wrocławiu2007-06-18

Skład orzekający: Asesor WSA – Dagmara Dominik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej żądania zwrotu nienależnie pobranego podatku od darowizn?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej żądania zwrotu nienależnie pobranego podatku od darowizn, ponieważ taka czynność nie mieści się w katalogu spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sprawy tego typu powinny być dochodzone na drodze powództwa cywilnego przeciwko Skarbowi Państwa przed sądem powszechnym.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo zatytułowane "pozew", w którym domagała się zwrotu kwoty pobranej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-K. z tytułu podatku od darowizny nieruchomości. Skarżący podniósł, że pobór podatku nastąpił na podstawie wadliwego postanowienia Prezydenta W., które nie zawierało pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Sąd wezwał stronę do sprecyzowania charakteru pisma, a następnie poinformował o niewłaściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy, wskazując na możliwość dochodzenia roszczeń przed sądem powszechnym. Strona podtrzymała skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA – Dagmara Dominik po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi Z. M. na Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-K. w przedmiocie: niezgodnego z przepisami prawa pobrania podatku od spadków i darowizn z tytułu dokonanej darowizny nieruchomości postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo strony skarżącej zatytułowane "pozew", w której jako pozwanego wskazano Urząd Skarbowy W. – K. Strona w ww. piśmie wniosła o zwrot kwoty [...] wraz z odsetkami ustawowymi od dnia [...]. W uzasadnieniu podniesiono, że pozwany pobrał od strony kwotę [...] z tytułu podatku od darowizny na podstawie postanowienia Prezydenta W. Stwierdzono, że pobrania tej kwoty dokonano bezprawnie, ponieważ postanowienie to było wadliwe. Brak w nim było pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powodowi do tej pory takiego pouczenia nie udzielono, mimo że skierował on stosowne pismo do Prezydenta W. W piśmie podniesiono również, że powyższy temat (w pewnym zakresie) był przedmiotem sprawy rozpatrywanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – sygn. akt I SA/Wr 2529/03. WSA we W.rocławiu pismem z dnia 25 kwietnia 2007 r. sygn. akt I KO/Wr 43/07 w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wezwało stronę o sprecyzowanie jaki charakter ma pismo z dnia [...] i poproszono o wyjaśnienie 1/ czy jest ono nową skargą, a jeżeli tak to wezwano o oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego; czy pismo tj. skargą o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem z dnia 1 czerwca 2005 r. o sygn. akt I SA/Wr 2529/03 czy zakończonego prawomocnym orzeczeniem z dnia 19 września 2005 r. o sygn. I SA/Wr 934/05. W odpowiedzi na ww. pismo skarżący poinformował, że złożony "pozew" z dnia 23 kwietnia 2004 r. dotyczy wyłącznie roszczeń finansowych. Zdaniem strony Urząd Skarbowy nie miał prawa dokonać poboru podatku od darowizny na podstawie wadliwego postanowienia Prezydenta W. Dlatego strona domaga się zwrotu pieniędzy, o których mowa w "pozwie" wraz z odsetkami. Pismem z dnia [...] sygn. akt I SA/Wr 993/07 poinformowano stronę o właściwości sądów administracyjnych i podkreślono, że sąd nie jest właściwy do rozpoznania sprawy, która powinna być dochodzona na drodze powództwa przeciwko Skarbowi Państwa – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W.-K., gdzie właściwym sądem jest sąd powszechny. W związku z powyższym zwrócono się z zapytaniem czy strona nadal domaga się rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W odpowiedzi na ww. pismo skarżący pismem z dnia [...] podtrzymał swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest sprawa sądowoadministracyjna rozumiana jako kontrola przez sąd administracyjny działalności administracji publicznej. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.s.a.) działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Stosownie do powołanego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z powyższego należy wysnuć wniosek, że w sytuacji, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego to wówczas będziemy mieli do czynienia z niedopuszczalnością skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzenie takiej przesłanki skutkuje odrzuceniem skargo na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.s.a. W przedmiotowej sprawie strona zażądała w skardze zwrotu od Urzędu Skarbowego W. – K. kwoty [...] wraz z odsetkami ustawowymi od dnia [...] z tytułu niesłusznego poboru podatku od darowizn na podstawie wadliwego postanowienia Prezydenta Miasta W. Z uwagi na fakt, że taka czynność nie mieści się w katalogu czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.s.a. Strona skarżąca może natomiast rozważyć zaskarżenie wskazanej czynności do właściwego sądu powszechnego w drodze powództwa cywilnego przeciwko Skarbowi Państwa – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W.-K.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło