I SA/Wr 995/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 5 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B. T. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2011 r., doręczonym 29 czerwca 2011 r., Sąd wezwał skarżącą B. T. do uiszczenia - w terminie 7 dni - wpisu od skargi w kwocie [...] zł, wyznaczonego na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dnia 21 lipca 2011 r. na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła wymagana opłata, uiszczona przelewem w tym samym dniu. W w/w dacie, tj. 21 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego), strona złożyła do Sądu również wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi podnosząc, że wezwanie do opłacenia skargi otrzymała w dniu wyjazdu do siostry. Informowała, iż - w związku z powyższym - obowiązek uiszczenia wpisu od skargi zleciła mężowi, który skargi jednak nie opłacił. Dodała, że o fakcie, iż skarga nie została opłacona, dowiedziała się po powrocie, tj. 19 lipca 2011 r. Wskazała ponadto, iż podczas pobytu u siostry zajęta była sprawami rodzinnymi (m. in. opieką nad 81-letnim ojcem) i "nie miała głowy, aby sprawdzać, czy mąż wysłał opłatę". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. Zasadność wniosku Sąd oceniał przy uwzględnieniu ustawowych kryteriów zastosowania instytucji przywrócenia terminu w postępowaniu sądowym, o jakich mowa w treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a). Zgodnie z powołanymi przepisami, Sąd - na wniosek strony -przywróci termin do dokonania czynności, jeżeli uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Z wnioskiem należy wystąpić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia a w jego treści trzeba uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak zawinienia w niedotrzymaniu terminu. Jednocześnie z wnioskiem należy dokonać zaległej czynności. Zachowanie 7-dniowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., Sąd liczył od wskazanej we wniosku daty powrotu z wyjazdu poza miejsce zamieszkania (19 lipca 2011 r.), przyjmując, że dopiero wówczas wnioskodawczyni powzięła wiedzę o tym, iż zlecona przez nią czynność opłacenia skargi nie została wykonana. Zaległą opłatę uiszczono na rachunek bankowy Sądu w dniu 21 lipca 2011 r. W stanie faktycznym sprawy strona nie kwestionowała faktu, iż uchybiła terminowi do opłacenia skargi, który upływał z dniem 5 sierpnia 2011 r. (piątek). Wnosząc o jego przywrócenie argumentowała, że opłacenie skargi zleciła mężowi, który jednak skargi nie opłacił. Analizując okoliczności podniesione we wniosku o przywrócenie terminu Sąd stwierdził, iż nie są one wystarczające do tego by przyjąć, że uchybienie terminu nie było zawinione przez wnioskodawczynię, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. Poprzedzając szczegółową ocenę wniosku należy podkreślić, że kryterium braku winy, jako przesłanka uzasadniająca przywrócenie uchybionego terminu, jest w orzecznictwie sądowym traktowane bardzo restrykcyjnie i obejmuje także zawinienie osób trzecich, którym zobowiązany powierzył dokonanie określonych czynności procesowych. Odwołując się do orzecznictwa, oceniając wystąpienie przesłanki braku zawinienia w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od każdego, kto należycie dba o swoje interesy. Wykazanie przesłanki "braku winy: oznacza uprawdopodobnienie okoliczności, które nawet przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04). A contrario, za zawinione przez stronę należy uznać te okoliczności, które przy dołożeniu należytej staranności nie stanowiłyby przeszkody do zachowania terminu. Z opisu stanu faktycznego podanego we wniosku wynika, że wnioskodawczyni - udając się na zaplanowany urlop - zleciła opłacenie skargi swojemu mężowi, jednak jak sama przyznała "nie miała głowy sprawdzać, czy mąż wysłał opłatę." Jak podkreślono wcześniej, zaniechania osoby, której zobowiązany powierzył dokonanie określonej czynności procesowej, traktowane są jak zaniechania samej strony, która ponosi w ten sposób ryzyko w wyborze osoby przy pomocy której dokonuje określonych czynności. Nawiązując do treści wniosku, sama strona przyznała, iż nie upewniła się, czy mąż opłacił skargę. Brak należytej staranności w tym względzie, już bezpośrednio po stronie skarżącej, nie usprawiedliwiają okoliczności podniesione we wniosku: podeszły wiek ojca, choroba wnuczki siostry, albowiem nie wynika z nich, że to z w/w powodów wnioskodawczyni doznała przeszkód o charakterze trudności nadzwyczajnych, których nie mogła pokonać przy użyciu nawet największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała nadto przeszkód, z powodu których nie mogła samodzielnie uiścić wymaganego wpisu od skargi, składając dyspozycję przelewu w urzędzie pocztowym, nawet przy założeniu związanej z tym konieczności wyjazdu do urzędu pocztowego w J. G. Wskazane okoliczności uzasadniały odmowne rozpoznanie wniosku, o czym - na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. - Sąd orzekł w sentencji.