I SA/Wr 995/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z/s w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca spółka, zastępowana przez adwokata, w treści skargi wniosła o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zapłacenie przedmiotowego wpisu mogłoby doprowadzić do faktycznej upadłości spółki. Zaznaczyła, że wraz z wygaśnięciem zezwoleń na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, spółka straciła w zasadzie jakiekolwiek źródła dochodu. W oświadczeniu o majątku i dochodach strona podała, że wartość jej kapitału zakładowego wynosi 1.000.000 zł, wartość środków trwałych to 50.512 zł, a w poprzednim roku podatkowym odnotowana była strata na poziomie 126.019,11 zł. Spółka posiada jeden rachunek bankowy z saldem na dzień 30 czerwca 2016 r. 45.429,84 zł. Stan kasy w tym samym dniu wynosił 10.985,75 zł. Z dokumentów przedłożonych na wezwanie wynika, że w 2015 r. spółka uzyskała przychód w wysokości 33.533 zł i odnotowała stratę na poziomie 126.019,11 zł W bieżącym roku (2016) spółka nie osiągnęła przychodu i poniosła stratę w wysokości 4.961 zł . Na koniec lipca bieżącego roku (2016) jej kapitał własny wynosił 162.631,81 zł, zobowiązania krótkoterminowe – 259.988 zł, a należności krótkoterminowe 127.662,59 zł. W kasie i na rachunkach bankowych wartość środków pieniężnych wynosiła 52.662,59 zł. Na deklaracjach VAT-7 za maj, czerwiec i lipiec 2016 r. brak jakichkolwiek wartości. Na wydruku historii rachunku bankowego odnotowane są tylko operacje związane z bieżącymi opłatami, w tym opłatami sądowymi. Pełnomocnik wyjaśnił, że dotąd nie otrzymał wynagrodzenia, które ma być zapłacone po prawomocnym zakończeniu sprawy z oszczędności spółki. Wspólnikami spółki są dwie inne spółki z o.o. Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 2.000 zł. Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą rozpoznania przedmiotowego wniosku jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z brzmieniem tych przepisów, prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w przypadku osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W świetle przytoczonej wyżej regulacji ocena możliwości płatniczych w przypadku osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej sprowadza się tylko i wyłącznie do ustalenia, czy strona dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie sądowej. Brak tutaj dodatkowych obwarowań, które występują w regulacjach dotyczących przyznania prawa pomocy osobom fizycznym i nakazują uwzględnienie na rzecz wnioskodawcy tych środków, które muszą pozostać do jego dyspozycji na niezbędne utrzymanie własnej i rodziny. Pomimo braku takich regulacji w stosunku osób prawnych, w rzeczywistości należy uwzględnić zakres i cel działalności wnioskodawcy, a także wpływ poniesienia kosztów sądowych na płynność finansową i możliwość prowadzenia dalszej działalności. Wyjaśnić trzeba, że zwykle najwyższym kosztem sądowym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest wpis od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 2,000 zł. W związku z tym uzasadnione jest przyjęcie tej wartości jako punktu odniesienia dla oceny możliwości płatniczych strony skarżącej. Pozostałe koszty natomiast ograniczają się zazwyczaj do opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za sporządzenie uzasadnienia wyroku (w sytuacji, gdy skarga nie zostanie uwzględniona) oraz wpisu od skargi kasacyjnej stanowiącego równowartość połowy wpisu od skargi (jeżeli strona zdecyduje wnieść ten środek zaskarżenia). Zdaniem rozpoznającego przedmiotowy wniosek referendarza sądowego, uiszczenie wpisu od skargi, a tym bardziej pozostałych kosztów sądowych w żaden sposób nie wpłynie na działalność spółki. Po pierwsze, jak wynika z dokumentów finansowych, spółka obecnie praktycznie nie prowadzi żadnej działalności – w bieżącym roku nie odnotowała żadnych przychodów, nie zadeklarowała żadnych kwot dostaw towarów i usług ani zakupów związanych z działalnością opodatkowaną. Po drugie, nawet, gdyby działalność była prowadzona, spółka, która wniosła skargę 5 lipca 2016 r., na dzień 30 czerwca 2016 r. dysponowała środkami pieniężnymi w kwocie ponad 50.000 zł. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że skarżąca spółka nie posiada dostatecznych środków na opłacenie kosztów swego udziału w sprawie. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 245 § 3 art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a.