I SA/Wr 998/11

Wrocław, dnia 08 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 08 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od towarów i usług za miesiące: kwiecień, sierpień, wrzesień-grudzień 2007 r. postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić Syndykowi Masy Upadłości "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na B. kwotę 500 (słownie: pięciuset) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 czerwca 2011 r. radca prawny I. G. została wezwana uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 18 maja 2011 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...], poprzez złożenie dokumentu określającego jej umocowanie do reprezentowania Syndyka Masy Upadłości "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 18 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 3 stanowi, że do pisma sądowego należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który przedtem nie był umocowany w sprawie. Należy przy tym wskazać, że zarówno w literaturze jak i orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że w przypadku reprezentowania podmiotów nie będących osobami fizycznymi lub podmiotów o szczególnym statusie do dokumentu pełnomocnictwa załączyć należy również dokument określający umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Dalej należy wskazać, że w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W takim przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w oparciu o który sąd odrzuca skargę, jeżeli jej braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione. Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W tym miejscu należy wskazać, że doręczenie radcy prawnej I. G. wezwania nastąpiło w trybie art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. w zw. z art. 67 § 5 p.p.s.a. Wskazane przepisy stanowią, że w przypadku braku możliwości doręczenia pisma adresatowi za pośrednictwem jednej z osób, wymienionych w art. 72 p.p.s.a. (domownik, administracja domu, dozorca), pismo uważa się za doręczone, jeżeli w ciągu czternastu dni od złożenia go w placówce pocztowej nie zostanie podjęte. Zawiadomienie o złożeniu pisma (awizo), w oparciu o art. 73 § 2 p.p.s.a., umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Natomiast w przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym czasie, art. 73 § 3 p.p.s.a przewiduje pozostawienie powtórnego zawiadomienia (powtórne awizo) o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni, od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wobec doręczenia w dniu 18 lipca 2011 r. wezwania do uzupełnienia braków skargi w postaci przedłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, wyznaczony termin upłynął w 25 lipca 2011 r. (poniedziałek). W tak zakreślonym terminie radca prawny I. G. nie uzupełniła braków skargi. Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwraca się cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.