I SAB/Wr 1/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi O. A. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 6 grudnia 2021 r. O. A. (dalej: strona, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ, Wojewoda) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Do skargi załączono dowód uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego oraz fotokopie dwóch dowodów doręczeń organowi pism skarżącej w listopadzie 2020 r. i sierpniu 2021 r. Z zamieszczonego na nich opisu wynika, że pisma dotyczyły przyspieszenia rozpoznania sprawy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2022 r., pismem z dnia 2 lutego 2022 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na podstawie art. 37 k.p.a. - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Odpowiadając na ww. wezwanie Sądu, skarżąca nadesłała wraz z pismem z 8 lutego 2022 r. oryginały dowodów doręczeń pism, których fotokopie zostały załączone do skargi i stwierdziła, że stanowią one dowód wniesienia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.). Wedle przytoczonych regulacji prawnych, złożenie skargi na bezczynność, czy przewlekłość organu, musi zostać poprzedzone ponagleniem. W przypadku Wojewody organem wyższego stopnia jest Szef Urzędu Do Spraw Cudzoziemców w Warszawie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że strona nie załączyła do skargi jednoznacznego dowodu potwierdzającego złożenie ponaglenia. W związku z powyższym, wezwano stronę do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie strona przedłożyła oryginały tych samych dowodów doręczeń organowi pism skarżącej, których fotokopie zostały załączone do skargi. Z zamieszczonego na nich opisu wynika, że pisma te dotyczyły przyspieszenia rozpoznania sprawy. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast (notatka służbowa z 29 grudnia 2021 r.), że do organu nie wpłynęło ponaglenie w sprawie. Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd stwierdza, że skarżąca nie usunęła dostrzeżonego braku skargi. Złożenie wniosków o przyspieszenie rozpoznania sprawy nie jest bowiem równoznaczne z wyczerpaniem trybu określonego w art. 37 k.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (punkt II sentencji) postanowiono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na marginesie Sąd wskazuje, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie nie stanowi przeszkody do skorzystania przez skarżącą z możliwości ponownego wniesienia skargi na bezczynność organu w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Ponowną skargę należy jednak poprzedzić ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 k.p.a.