I SAB/Wr 10/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu A. H. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 17 listopada 2021 r. skarżący wniósł za pośrednictwem organu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł (sto złotych 00/100) oraz do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono upoważnionemu pracownikowi pod wyraźnie wskazanym przez skarżącego w skardze adresem w dniu 4 lutego 2022 r. W odpowiedzi na powyższe strona uiściła wpis sądowy od skargi w dniu 4 lutego 2022 r. Strona nie przedłożyła natomiast dowodu wniesienia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że w toku postępowania wszczętego wnioskiem strony o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie złożono ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu, to taką skargę musi poprzedzać ponaglenie (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Analiza akt administracyjnych sprawy nie pozwala na przyjęcie wniosku, iż strona poprzedziła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organu stosownym ponagleniem. W aktach administracyjnych sprawy brak jest bowiem dowodu jego wniesienia. Dowodu wniesienia ponaglenia strona nie złożyła również na wezwanie Sądu. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu, w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.