I SAB/Wr 1052/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz- Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego T. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia I.odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi W dniu 30 czerwca 2021 r. doręczono pełnomocnikowi Strony wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przedłożenie aktu urodzenia Strony reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego przetłumaczonego na język polski, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 6 lipca 2021 r. pełnomocnik wniósł o przedłużenie terminu do usunięcia powyższego braku na dalsze 30 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W dniu 30 czerwca 2021 r. skutecznie doręczono pełnomocnikowi Strony wezwanie do uzupełnienia braku skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wyznaczony termin upływał z dniem 7 czerwca 2021 r. Powyższy brak nie został uzupełniony. Wniosek pełnomocnika o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku skargi nie mógł odnieść zamierzonego skutku, albowiem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym (art. 49 p.p.s.a.), który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna. Stąd też wniosek nie mógł zostać uwzględniony Wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.