I SAB/Wr 113/22
PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-04-19
Skład orzekający: Marta Semiczek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna, jeśli sprawa o to samo przewlekłe prowadzenie postępowania między tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona?Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna, jeśli sprawa o to samo przewlekłe prowadzenie postępowania między tymi samymi stronami została już wcześniej prawomocnie osądzona. Zasada res iudicata wyklucza możliwość ponownego wszczęcia postępowania sądowego w tej samej materii między tymi samymi stronami.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd ustalił, że sprawa o to samo przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten sam organ w stosunku do tej samej strony i tego samego wniosku była już wcześniej rozpoznawana przez sąd, który wydał wyrok w marcu 2022 r. W związku z tym, sąd uznał kolejną skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 100,00 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej N. G. kwotę 100,00 zł (sto złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo jej analiza pod kątem dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 239, dalej: p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy.
Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13 - dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA).
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem skargi strony jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Z urzędu Sądowi wiadomo, że postępowanie w sprawie ze skargi tej samej strony, w przedmiocie przewlekłości tego samego organu, w rozpatrywaniu tego samego wniosku, zostało już wcześniej wszczęte skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarejestrowaną pod sygn. akt I SAB/Wr 1848/21. W powyższej sprawie, tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 9 marca 2022 r. w punkcie I sentencji wyroku stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w załatwieniu wniosku skarżącej złożonego do organu w dniu 1 lipca 2019 r., a także zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie 60 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy w pkt II sentencji.
Z powyższego wynika, że skarżąca wniosła w istocie trzy skargi, z których pierwsza zawisła przed tutejszym Sądem pod sygn. akt I SAB/Wr 1848/21 (w sprawie wydano wyrok w dniu 9 marca 2022 r.), druga pod sygn. akt I SAB/Wr 2841/21 i trzecia pod sygn. I SAB/Wr 113/22. Zatem postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy uznać za niedopuszczalne.
Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji niniejszego postanowienia.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło