I SAB/Wr 1218/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 21 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 czerwca 2021 r., stronę skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 28 lipca 2021 r. (vide k. 16 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi w zakreślonym terminie (vide: informacja z oddziału finansowo-księgowego Sądu k. 18 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 czerwca 2021 r., doręczono skarżącemu w dniu 28 lipca 2021 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie wpisu sądowego od skargi, który upłynął w dniu 4 sierpnia 2021 r. W zakreślonym terminie skarga nie została jednak przez skarżącą opłacona (vide: informacja z oddziału finansowo-księgowego Sądu k. 18 akt sądowych). W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji.