I SAB/Wr 1222/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi N. K. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. N. K. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 10 czerwca 2021 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w kwocie 100,00 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 30 czerwca 2021 r. Do akt sprawy nie wpłynęło potwierdzenie zapłaty wpisu od skargi. Z akt sprawy wynika nadto, że Skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego pismo – w tym przypadku skargę - do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarga - mimo skutecznie doręczonego wezwania – nie została opłacona, a zatem podlegała ona odrzuceniu. Wobec powyższego, złożone przez Skarżącą oświadczenie o cofnięciu skargi, nie mogło skutkować umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.