I SAB/Wr 1234/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W sprawie, decyzją z 28 czerwca 2022 r. organ uwzględnił wniosek skarżącego z 14 grudnia 2020 r. - udzielając skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę do 28 czerwca 2024 r. Przesyłka zawierająca ww. decyzję, została wysłana na adres skarżącego podany we wniosku. Przesyłka po dwukrotnym awizowaniu 6 i 14 lipca 2022 r., została pozostawiona w aktach administracyjnych ze skutkiem doręczenia. Pismem z 31 sierpnia 2022 r., nadanym w urzędzie pocztowym 1 września 2022r., skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność organu, zarzucając organowi opieszałe procedowanie w sprawie ww. wniosku z 14 grudnia 2020 r. (skarga k. 2, koperta k. 5 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga strony z 31 sierpnia 2022 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sąd wskazuje, że w sprawie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne, już po zakończeniu postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne. W uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 przesądził, że "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W kolejnej uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.". W sprawie, decyzja kończąca postępowanie administracyjne, na podstawie art. 44 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.), została skarżącemu doręczona w trybie tzw. prawnej fikcji doręczenia – została uznana za doręczoną po upływie 14 dni od pozostawienia (w miejscu zamieszkania skarżącego) pierwszego zawiadomienia (awiza) o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym. Z akt administracyjnych wynika, że przesyłka zawierająca decyzję została wysłana na prawidłowy adres, tj. adres zamieszkania skarżącego podany we wniosku wszczynającym postępowanie administracyjne. Do akt sprawy administracyjnej nie złożono pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego (pomimo składania w postępowaniu administracyjnym w imieniu skarżącego oświadczeń, w tym ponaglenia, przez osobę trzecią). Z adnotacji na przesyłce pozostawionej w aktach administracyjnych wynika, że pierwszej próby doręczenia skarżącemu decyzji dokonano 6 lipca 2022 r. i wówczas też pozostawiono pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki. Czternasty dzień po pierwszym zawiadomieniu wypadał 20 lipca 2022 r. (w środę) i zgodnie z art. 44 § 4 K.p.a. ten dzień formalnie należy uznać za dzień doręczenia decyzji. Orzeczenie mogło zostać zaskarżone w ciągu dalszych 14 dni (art. 129 § 2 K.p.a.), tj. do 3 sierpnia 2022 r. Z upływem tego dnia, decyzja stała się ostateczna, a postępowanie administracyjne zakończone. Zatem, strona nadając do tut. Sądu skargę na bezczynność organu w dniu 1 września 2022 r., dokonała tej czynności już po ostatecznym zakończeniu postępowania administracyjnego. Skarga ta jest zatem zgodnie z ww. uchwałami niedopuszczalna. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; w skrócie p.p.s.a.) Sąd orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu w pkt II orzeczono na podstawie art. 232 p.p.s.a.