I SAB/Wr 1260/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu w przedmiocie postępowania zakończonego decyzją określającą podatek od nieruchomości na 2022 r. postanawia: odrzucić skargę. W sprawie, decyzją z 6 lipca 2022 r., nr SKO 4011/485/22 Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję ustalającą Skarżącej podatek od nieruchomości za 2022 r. jako współwłaścicielce z udziałem ½ w nieruchomości zabudowanej. Pismem z 31 sierpnia 2022 r. Skarżąca wniosła do tut. Sądu skargę na "nieudolność i przeciąganie sprawy" przez Sąd Okręgowy, Sąd Rejonowy, Urząd Miejski oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Do pisma załączono kserokopię ww. decyzji podatkowej. Z treści pisma wynika, że Skarżąca uznaje za niesprawiedliwe, iż drugi współwłaściciel nie płaci podatku od gruntu. Uznaje także za niesprawiedliwe, że w przeszłości Gmina odebrała jej część działki i zniszczyła znajdujące się na niej mienie. Skarżąca opisała także konflikt ze współwłaścicielem nieruchomości. Pismo Skarżącej zostało uznane w tut. Sądzie za 2 skargi: skargę na bezczynność SKO oraz skargę na ww. decyzję SKO z 6 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga Skarżącej z 31 sierpnia 2022 r. na bezczynność SKO, została wniesiona już po wydaniu decyzji z 6 lipca 2022 r. ustalającej podatek od nieruchomości. Skarga ta została zatem wniesiona już po zakończeniu postępowania administracyjnego. Skarga strony 31 sierpnia 2022 r. na bezczynność SKO podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sąd wskazuje, że w sprawie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne, już po zakończeniu postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne. W uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 przesądził, że "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W kolejnej uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.". W sprawie, decyzja kończąca postępowanie administracyjne została wydana 6 lipca 2022 r. Decyzja została doręczona Skarżącej. Skarżąca wnosząc do tut. Sądu skargę na bezczynność organu pismem z 31 sierpnia 2022 r., dokonała tej czynności już po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej. Skarga ta zatem zgodnie z ww. uchwałą sygn. II OPS 5/19 jest niedopuszczalna. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.