I SAB/Wr 13/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi R. F. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy Lwówek Śląski w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2025 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 31 lipca 2025 r. R. F. (dalej jako: Strona, Skarżąca) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z 30 czerwca 2025 r. nr SKO.P/41/88/25 w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2025 r., która została zarejestrowana pod sygn. I SA/Wr 616/25. Z powyższej sprawy, w związku z zakresem zarzutów Skarżącej, wyłączono skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Gminy i Miasta Lwówek Śląski (dalej jako: Burmistrz) w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2025 r., którą zarejestrowano pod sygn. I SAB/Wr 13/25. Następnie, Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych ww. skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, poprzez złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w powyższym zakresie doręczono Stronie 15 października 2025 r. (k. 13 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Skarżąca wskazała, że skarga dotyczy postępowania podatkowego, które jest prowadzone od 2021 r. Do powyższej odpowiedzi Skarżąca załączyła kopię wyroku WSA we Wrocławiu z 13 czerwca 2024 r. o sygn. I SAB/Wr 2/24; kopię wyroku WSA we Wrocławiu z 9 kwietnia 2025 r. o sygn. I SAB/Wr 19/24; kopię pisma z 29 stycznia 2025 r. adresowanego do Burmistrza w sprawie [...]; kopię odpowiedzi Burmistrza z 11 lutego 2025 r. na pismo z 29 stycznia 2025 r.; kopię postanowienia Burmistrza z 10 marca 2025 r. wydanego w sprawie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2025 r.; kopię wezwania Burmistrza skierowanego do Strony z 13 marca 2025 r. wydanego w sprawie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2025 r.; kopię odpowiedzi Strony z 20 marca 2025 r. na wezwanie Burmistrza z 13 marca 2025 r.; kopię wezwania Sądu z 15 października 2025 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – w skrócie jako: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Jak wskazano w art. 141 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1111 ze zm.) na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia; 2) (uchylony) 3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej albo dyrektora izby administracji skarbowej. Ponaglenie, o którym mowa powyżej, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Należy dodać, że skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono Skarżącej 15 października 2025 r. Zatem termin na ich usunięcie upływał z końcem 22 października 2025 r. (środa) i upłynął on bezskutecznie, ponieważ w zakreślonym terminie nie przedłożono dowodu wniesienia ponaglenia. Skarżąca wprawdzie odpowiedziała na wezwanie Sądu, jednak nie załączyła dowodu wniesienia ponaglenia. Z uwagi na powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.