I SAB/Wr 141/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik- Ogińska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi T. D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych ) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 3 kwietnia 2026 r. doręczono stronie, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL strony, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższy brak nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz jej przedstawiciela ustawowego . Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., o sygn. akt II GPS 3/22 niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została skutecznie doręczona stronie w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. Powołany przepis normuje instytucję doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie pisma okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie wskazanego okresu przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została awizowana 20 marca 2026 r. i pozostawiona w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Ponownego awizowania dokonano 30 marca 2026 r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona stronie skarżącej 3 kwietnia 2026 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14 dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. Wyznaczony zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie wskazanego braku skargi upłynął bezskutecznie z dniem 10 kwietnia 2026 r. Brak ten nie został uzupełniony. W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, w kwocie 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.