I SAB/Wr 1446/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2023 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N.B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały na skutek wniosku N.B. o nadanie klauzuli wykonalności pkt IV i pkt V wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 lipca 2023 r. sygn. akt I SAB/Wr 1446/22 oraz o zasądzenie kosztów postępowania klauzulowego i doręczenie tytułu wykonawczego postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia 29 listopada 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej, będący adwokatem, wniósł o nadanie klauzuli wykonalności pkt IV i pkt V wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 lipca 2023 r. sygn. akt I SAB/Wr 1446/22 oraz o zasądzenie kosztów postępowania klauzulowego i doręczenie mu tytułu egzekucyjnego na wskazany adres. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 781 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550 ze zm.), tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego oraz innym tytułom klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Jeżeli tej właściwości nie można ustalić, klauzulę nadaje sąd rejonowy, w którego okręgu ma być wszczęta egzekucja, a gdy wierzyciel zamierza wszcząć egzekucję za granicą – sąd rejonowy, w którego okręgu tytuł został sporządzony. W świetle powyższego należało stwierdzić, że wniosek strony skarżącej, złożony pismem z dnia 29 listopada 2023 r., dotyczy sprawy, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec tego zastosować należało art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do odrzucenia wniosku, co wynika z art. 64 § 3 p.p.s.a., który przewiduje, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.