I SAB/Wr 1939/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A.G. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Skarżąca – A. G., pismem z 2 sierpnia 2021 r. wniosła skargę na bezczynność organu, w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 4 listopada 2021 r., strona cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości. Nie dopatrując się, zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.