I SAB/Wr 2/04

Dnia 28 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz Sędzia WSA Jadwiga Danuta (2-im.) Mróz Protokolant: Anna Szokalska - Kruś Po rozpoznaniu w dniu 28 września 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi D. D. na bezczynność Burmistrza N. z dnia --- Nr w przedmiocie nadpłaty w podatku rolnym za 2003 r. zobowiązuje Burmistrza N. do rozpoznania i załatwienia wniosku skarżącej w przedmiocie zwrotu nadpłaty z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003 r. - w terminie jednego miesiąca od dnia prawomocności niniejszego wyroku. I SAB/ Wr 2/04 Uzasadnienie Skarżąca D. D. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza N. w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku rolnym za 2003 r., powstałej w wyniku egzekucji kwoty [...]zł. z tytułu podatku, która to należność została następnie umorzona. Podniosła strona, że kilkakrotnie monitowała Burmistrza o zwrot kwoty [...]zł., bezskutecznie. W odpowiedzi na skargę Burmistrz N. wniósł o oddalenie skargi. Przyznał, że wyegzekwował kwotę [...]zł. z tytułu podatku rolnego za 2003 r., nastąpiło to przed umorzeniem zobowiązania strony z tytułu podatku. Wskazał, że strona składała wykazy nieruchomości, w których wskazywała siebie jako jej właściciela. Podniósł organ I instancji, że decyzją z dnia [...]r. Nr [...]umorzył stronie podatek w całości w zakresie III i IV raty oraz częściowo w zakresie II raty. Stwierdził organ, że mimo wyegzekwowania przed datą decyzji o umorzeniu, należy zwrócić stronie kwotę [...]zł. z tytułu umorzonej kwoty głównej, koszty egzekucji w kwocie [...]zł. i kwotę odsetek od kwoty głównej w wys. [...]zł., łącznie kwotę [...]zł. Żądanie zwrotu dalej idącej kwoty jest nieuzasadnione. Podkreślił organ, że nie kierował wniosku do egzekucji odnośnie umorzonej III i IV raty podatku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga na bezczynność organu administracyjnego ma na celu doprowadzenie do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony, w sytuacji gdy postępowanie organu cechuje przewlekłość postępowania a także, w wypadku, gdy organy nie wydają decyzji w sytuacjach, w których przepisy prawa zobowiązują organy do załatwienia sprawy w formie decyzji. Tak więc o bezczynności organu administracji publicznej można mówić wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnej czynności w sprawie, nie wydał w terminie decyzji, postanowienia lub nie podjął stosownej czynności. Kontrola Sądu w takich sprawach sprowadza się do zbadania, czy rzeczywiście organ administracji pozostaje w zwłoce. Należy wskazać, że w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili wydawania orzeczenia. Sygn. akt ISAB/Wr 2/04 3 Jak wynika z akt sprawy a także z treści skargi na bezczynność, skarżąca zwróciła się do Burmistrza N. o zwrot nadpłaconego podatku rolnego za 2003 r. Burmistrz N. w odpowiedzi na skargę przyznał, że po stronie skarżącej występuje nadpłata, jednakże w innej kwocie aniżeli twierdzi skarżąca, nie podjął jednakże w tym przedmiocie żadnych czynności. W świetle powyższego skarga strony skarżącej na bezczynność Burmistrza N. jest uzasadniona. Niespornym jest, że organ I instancji -Burmistrz N.- do dnia złożenia skargi, a także do dnia rozprawy przed sądem administracyjnym, wniosku strony nie rozpoznał. Wyrażona w treści przepisu art. 165 § 1 Ordynacji podatkowej zasada skargowości zobowiązuje organ podatkowy do wszczęcia postępowania na żądanie strony, co oznacza, że organ podatkowy pozbawiony jest prawa decydowania w kwestii wszczęcia postępowania, nie pozostawia się organowi dowolności w tym zakresie. W razie żądania wszczęcia postępowania organ podatkowy obowiązany jest ustalić, czy jest właściwym w sprawie (art. 170 § 1), czy żądanie zostało złożone przez stronę (art. 165 a) i czy postępowanie z "jakichkolwiek przyczyn nie może być wszczęte". W dalszej części przepis ten stanowi, że "Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu" (art. 165 § 3). Od tego momentu biegną terminy, o których mowa w art. 139 Ordynacji podatkowej. Ordynacja podatkowa, dążąc do zapewnienia sprawności działania organów podatkowych, ustanawia w powołanym przepisie art. 139 w § 1 zobowiązanie organu do "załatwienia sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego" "bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania", wskazując, że "niezwłocznie" powinny być załatwiane sprawy, które nie wymagają przeprowadzenia postępowania dowodowego, lecz mogą być załatwione na podstawie przedstawianych, przy żądaniu wszczęcia postępowania przez stronę, dowodów. W rozpoznawanej sprawie, mimo upływu wszelkich terminów przewidzianych prawem do załatwienia sprawy strony skarżącej, oraz mimo przyznania, że skarżąca posiada nadpłatę w podatku rolnym za 2003 r., lecz w wysokości innej aniżeli twierdzi, organ podatkowy do dnia rozprawy nie podjął żadnych kroków w kierunku załatwienia wniosku skarżącej. W tej sytuacji, jak wynika z przeprowadzonych ustaleń, organ I instancji Burmistrz N. pozostaje w bezczynności, w związku z czym, na mocy art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd zobowiązał organ I Sygn. akt I SAB/Wr 2/04 4 instancji do załatwienia wniosku strony w terminie 1 miesiąca od dnia prawomocności wyroku. Po rozprawie w dniu [...]r. wpłynęła do Sądu decyzja Burmistrza N. z dnia [...]r. nr [...]określająca wysokość nadpłaty w zobowiązaniu pieniężnym skarżącej. Brak tej decyzji w momencie orzekania w przedmiocie bezczynności Burmistrza, w związku z tym, że Sąd orzeka biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili wydawania orzeczenia, skutkował uznaniem skargi na bezczynność za uzasadnioną.