I SAB/Wr 2/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Protokolant Aleksandra Słomian, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. w przedmiocie naruszenia terminu prowadzenia kontroli postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie. Przystępując do rozstrzygania Sąd uwzględnił stan faktyczny i prawny sprawy j/n. E. W. (dalej: strona/skarżąca) wniosła skargę na bezczynność strony przeciwnej, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. (dalej: Naczelnik Urzędu Skarbowego), zarzucając naruszenie terminu załatwienia sprawy (zakończenia kontroli podatkowej) a w konsekwencji art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej: O.p.). Skarżąca wnioskowała o stwierdzenie bezczynności Naczelnika Urzędu Skarbowego i zobowiązanie organu "do merytorycznego rozpatrzenia sprawy". Z uzasadnienia skargi wynika, iż strona - pismem z [...] maja 2009 r. - wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej we W. (dalej: Dyrektor Izby Skarbowej) ponaglenie na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego sprawy (niezakończenie kontroli, prowadzonej na podstawie upoważnienia z [...] marca 2009 r.) we właściwym terminie. W skardze podniesiono, że Dyrektor Izby Skarbowej do momentu wnoszenia skargi nie udzielił odpowiedzi w sprawie ponaglenia, zaś strona przeciwna nie zakończyła kontroli podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), w zakresie działania sądu administracyjnego pozostaje rozpoznawanie skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 1 pkt 1-4. Właściwość ta dotyczy braku podjęcia przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak - w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda decyzję (inny akt) lub dokona czynności, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie jest uprawniony do uwzględnienia skargi, zgodnie z art. 149 p.p.s.a. Sąd nie może bowiem zobowiązać organu do wydania aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte. Przyjmując dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność należy zatem rozważyć jej zasadność w chwili wyrokowania Sądu. W rozpoznawanej sprawie uwzględnić trzeba, że wszczęta wobec strony - na podstawie upoważnienia z [...] marca 2009 r. - kontrola podatkowa została zakończona [...] listopada 2009 r. (w tym dniu pełnomocnikowi strony przesłany został także protokół kontroli), co potwierdza pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] listopada 2009 r. nr [...]. Powyższe stanowi zaś, iż w chwili rozpoznawania sprawy zarzut bezczynności tego organu podatkowego w zakresie niezakończenia kontroli podatkowej przestał być aktualny. Skoro więc, w momencie wyrokowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 22 kwietnia 2010 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego nie pozostawał w bezczynności, orzekający w sprawie Sąd nie mógł zastosować trybu przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organu do dokonania czynności zakończenia kontroli. Abstrahując od powyższego Sąd stwierdza, że chybiony jest zarzut skargi traktujący o braku udzielenia przez Dyrektora Izby Skarbowej odpowiedzi w sprawie złożonego przez stronę ponaglenia. Analiza akt sprawy potwierdza, iż złożone w dniu [...] czerwca 2009 r. (data wpływu do organu) ponaglenie zostało załatwiony w dniu [...] lipca 2009 r. (w tym dniu wydano postanowienie uznające ponaglenie za nieuzasadnione), tj. w terminie określonym w art. 139 § 1 O.p. W istniejącym w spornej sprawie stanie rzeczy, postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.