I SAB/Wr 205/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Y. J. G. R. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę w wysokości 100 zł (słowie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 22 lutego 2026 r. Y. J. G. R. (dalej jako: Skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej jako: Organ) w przedmiocie wydania zaświadczenia. Zarządzeniem z 24 kwietnia 2026 r., Skarżącą wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie w terminie 7 dni dowodu wniesienia ponaglenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w ww. zakresie doręczono Skarżącej w dniu 12 maja 2026 r. (vide: k. 44). Pismem z 18 maja 2026 r. (k. 45-49) Skarżąca udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu, wnosząc o wymierzenie Organowi grzywny oraz załączając pismo z 23 listopada 2025 r., skierowane do Organu, zatytułowane jako "ponaglenie". W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że w sprawach o wydanie zaświadczenia właściwość sądu administracyjnego jest wyłączona. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Po pierwsze, w myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691) – dalej jako "k.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie przez stronę skarżącą trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało zatem złożenie do Sądu skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby skarga została poprzedzona ponagleniem, o którym mowa w ww. przepisach. Skarżąca, udzielając odpowiedzi na wezwanie Sądu, załączyła pismo pełnomocnika Skarżącej z 23 listopada 2025 r. (k. 49), które zostało skierowane do Organu i zatytułowane jako ponaglenie. W treści ww. pisma wskazano, że pełnomocnik wnosi ponaglenie i wydanie zaświadczenia. W ocenie Sądu ww. pismo pełnomocnika Skarżącej z 23 listopada 2025 r. nie stanowi ponaglenia. W szczególności nie zwiera odwołania do art. 37 § 1 k.p.a. i nie jest adresowane do organu wyższego stopnia. Co istotne – z perspektywy oceny charakteru ww. pisma – Skarżąca w toku postępowania przed Organem została pouczona o sposobie i trybie wniesienia ponaglenia (vide: pouczenia załączone do wezwania z dnia 23 marca 2025 r., znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy). Istotnym z punktu oceny charakteru niniejszego pisma jest także i to, że zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, który ewentualne ponaglenie powinien odpowiednio sformułować i określić właściwego jego adresata. Tym samym, w ocenie Sądu Skarżąca nie poprzedziła skargi ponagleniem, co skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Końcowo, odnosząc się do wniosku Organu o odrzucenie skargi wskazać należy, że choć postępowanie w sprawach zaświadczeń jest postępowaniem odrębnym w stosunku do ogólnej procedury administracyjnej, to znajdują do niego odpowiednie zastosowanie przepisy części ogólnej Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym odnoszące się do bezczynności organu. W postępowaniu w sprawach wydawania zaświadczeń ma bowiem odpowiednie zastosowanie art. 37 k.p.a. Osoba żądająca wydania zaświadczenia ma prawo złożenia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie.