I SAB/Wr 2404/21
PostanowienieWSA we Wrocławiu2021-12-28
Skład orzekający: Daria Gawlak-Nowakowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący może skutecznie cofnąć skargę na bezczynność organu administracji publicznej i czy sąd administracyjny powinien wówczas umorzyć postępowanie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że cofnięcie skargi przez skarżącego jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie utrzymuje w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W takim przypadku sąd jest związany cofnięciem skargi i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umarza postępowanie.Stan faktyczny
Skarżący V. D. wniósł 2 września 2021 r. skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie, 29 listopada 2021 r., skarżący cofnął skargę i wnioskował o zwrot dokumentacji do organu.Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie sądowe z powodu skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. D. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia umorzyć postępowanie sądowe.
Pismem z 2 września 2021 r. skarżący wniósł za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność organu w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 29 listopada 2021 r. strona cofnęła skargę powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), a nadto wniosła o zwrot dokumentacji do organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, w związku z art. 60 p.p.s.a umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, o czym orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło