I SAB/Wr 242/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi S. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 28.04.2026 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącą (S. G.) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skutecznie 5 maja 2026 r. pełnomocnikowi do doręczeń pod adresem wskazanym w treści skargi (vide: zpo k. 20). Z akt sądowych wynika, że nie uiszczono wpisu sądowego od skargi (vide: notatka służbowa k. 21). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje. Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143) – w skrócie jako p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, doręczono skutecznie w dniu 5.05.2026 r. Zatem termin na wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie uzupełnienia braków fiskalnych skargi upływał z końcem 12 maja 2026 r. (wtorek) i upłynął bezskutecznie, ponieważ z akt sądowych wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.