I SAB/Wr 2530/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi U. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 27 lipca 2021 r. U.H. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do tut. Sądu (za pośrednictwem organu) skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D (dalej: organ) w sprawie z wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, wniesionego do organu w dniu 9 marca 2020 r. Sąd z urzędu dysponuje wiedzą, że pod sygn. akt I SAB/Wr 167/20 została zarejestrowana skarga tej samej skarżącej, w tym samym przedmiocie i dotyczy tego samego wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W sprawie tej, w dniu 26 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydał wyrok, który jest prawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362). Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w sprawie rozpoznania wniosku skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, wniesionego do organu w dniu 9 marca 2020 r. Podkreślić jednak należy, że w tut. Sądzie, pod sygn. akt I SAB/Wr 167/20, została już zarejestrowana skarga tej samej skarżącej w przedmiocie jak wyżej, a w sprawie tej wydano prawomocny wyrok. W konsekwencji w niniejszej sprawie przyjąć należało, że wobec zaistnienia tożsamości przedmiotowej i podmiotowej, ponowna skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi (punkt II sentencji) orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.