I SAB/Wr 2576/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. A. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi z 17 sierpnia 2021 r. rozpoznawanej w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (wpływ do organu skargi skierowanej do Sądu za pośrednictwem organu 19 sierpnia 2021r.). W dniu wpływu ww. skargi z 17 sierpnia 2021 r., w tut. Sądzie zawisła już sprawa ze skargi tej samej strony na bezczynność organu w sprawie o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (skarga z 4 stycznia 2021 r. zarejestrowana pod sygnaturą akt I SAB/Wr 2573/21; wpływ do organu skargi z 4 stycznia 2021 r. skierowanej do Sądu za pośrednictwem organu – 8 stycznia 2021 r.; wpływ do tut. Sądu 21 października 2021 r.). W odpowiedzi organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że w dniu wniesienia skargi z 17 sierpnia 2021 r. sprawa sądowa w przedmiocie bezczynności organu była już pomiędzy stronami w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, jeśli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku (lis pendens), lub została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość podmiotową (tożsamość stron) oraz tożsamość przedmiotową (tożsamość sprawy) wydany został prawomocny wyrok lub toczy się postępowanie (sygn. akt SAB/Wa 117/17; A. Kabat, Skarga, (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2009 r.). Z uwagi na fakt, że sprawa objęta skargą z 17 sierpnia 2021 r. była już między tymi samymi stronami w toku w dniu wniesienia tej skargi, na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skargę z 17 sierpnia 2021 r. należało odrzucić. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.