I SAB/Wr 2679/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. B. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego S.B. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 września 2021 r. A. B. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego S. B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (za pośrednictwem organu) skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z dnia 24 września 2021 r. strona skarżąca cofnęła skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 listopada 2021 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie przysięgłego tłumaczenia na język polski aktu urodzenia strony skarżącej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową zawierającą ww. wezwanie doręczono w dniu 8 grudnia 2021 r. do rąk S. B.. Z akt sprawy wynika, że ww. brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu z powodu niewykazania umocowania do reprezentowania małoletniej strony skarżącej. W sprawie ze skargi małoletniej strony takim dokumentem jest jej akt urodzenia. Nieprzedłożenie tego rodzaju dokumentu wraz ze skargą stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie, wezwanie do złożenia przysięgłego tłumaczenia na język polski aktu urodzenia strony skarżącej zostało skutecznie doręczone w dniu 8 grudnia 2021 r. do rąk S. B., który - jak wynika z treści skargi - jest przedstawicielem ustawowym strony skarżącej. Wezwanie to nie zostało wykonane w zakreślonym terminie. Termin ten upłynął bowiem bezskutecznie w dniu 15 grudnia 2021 r. (środa). Wobec powyższego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się natomiast do oświadczenia strony o cofnięciu skargi stwierdzić należy, że brak było podstaw do umorzenia postępowania sądowego. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona. Umorzenie postępowania jest więc dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. W niniejszej sprawie skarga była obarczona brakiem formalnym, który nie został usunięty na wezwanie Sądu. W takich okolicznościach Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi, nie zaś do umorzenia postępowania.