I SAB/Wr 2745/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi D. B. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 listopada 2021 r. (k. 11 akt sądowych), stronę skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 22 listopada 2021 r. (vide k. 13 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi w zakreślonym terminie (vide: notatka z dnia 4 lutego 2022 r. – k. 14 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 listopada 2021 r., doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 22 listopada 2021 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie wpisu sądowego od skargi, który upłynął w dniu 29 listopada 2021 r. W zakreślonym terminie skarga nie została jednak przez skarżącego opłacona (vide: notatka z dnia 4 lutego 2022 r. – k. 14 akt sądowych). W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji.