I SAB/Wr 29/22

PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-03-22

Skład orzekający: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie poprzedziła jej złożeniem ponaglenia do właściwego organu?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie po uprzednim wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Niezłożenie ponaglenia, a tym bardziej nieprzedłożenie dowodu jego wniesienia na wezwanie sądu, skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pełnomocnik strony został wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi oraz złożenia dowodu wniesienia ponaglenia. Wezwania te pozostały bez odpowiedzi. Sąd stwierdził, że strona nie złożyła ponaglenia, co jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi R.T. A. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. R. T. A. (dalej jako: Skarżący, Strona), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej również jako: Organ) w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie, pełnomocnika Strony wezwano do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia oraz uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi (pełnomocnictwo, wpis sądowy od skargi) w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo doręczenia ww. wezwań pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 16 lutego 2022 r. (vide: k. 15 akt sądowych), wezwania te pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 tj. ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że w toku postępowania wszczętego wnioskiem Strony o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie złożono ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Ponadto, dowodu wniesienia ponaglenia nie przedłożono również na wezwanie Sądu. Aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Organ, to taką skargę musi poprzedzać ponaglenie (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, iż Strona nie poprzedziła skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Organ stosownym ponagleniem. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że Skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej. Pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił także braków formalnych i fiskalnych skargi tj. nie przedłożył pełnomocnictwa do zastępowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz nie uiścił wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Na marginesie wskazać należy, że pełnomocnik strony skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi (vide: pismo z dnia 7 grudnia 2021 r.). Należy podkreślić, że cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona. Cofnięcie skargi możliwe jest zatem wyłącznie w sytuacji, w której postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło