I SAB/Wr 2929/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi T.D. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego Y.D. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 grudnia 2021 r. (k. 1 akt sądowych), stronę skarżącą wezwano do złożenia przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniego T. D. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 tj.; dalej jako: p.p.s.a.) na dzień 27 stycznia 2022 r. (vide k. 18 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli tego nie uczynią, sąd ma obowiązek, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwać je do usunięcia dostrzeżonych braków pod rygorem określonych skutków prawnych. W rozpoznawanej sprawie zarządzenie o wezwaniu do złożenia przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniego T. D. doręczono stronie skarżącej w dniu 27 stycznia 2022 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez skarżącego przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 13 stycznia 2022 r., drugie zaś - w dniu 21 stycznia 2022 r. Ostatni dzień 14-dniowego terminu upływał 27 stycznia 2022 r. Nieodebranie przez stronę skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 27 stycznia 2022 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie uzupełnienia ww. braku formalnego skargi, który upłynął w dniu 3 lutego 2022 r. Siedmiodniowy termin do złożenia ww. dokumentu upłynął bezskutecznie w dniu 3 lutego 2021 r. Wobec powyższego - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - Sąd orzekł, jak w sentencji. Końcowo należy podkreślić, że strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi w sprawie. Cofnięcie skargi może jednak dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona tj. wyłącznie takiej skargi, która nie zawiera braków formalnych i fiskalnych. Cofnięcie skargi możliwe jest zatem wyłącznie w sytuacji, w której postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte.