I SAB/Wr 3/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z/s we W. na przewlekłość Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. w przedmiocie niezałatwienia w terminie sprawy w związku z wydaniem postanowienia o pozostawieniu wniosku dotyczącego kosztów egzekucyjnych bez rozpatrzenia postanawia: sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w pkt III wyroku z dnia 24 maja 2017r. w ten sposób, że w miejsce kwoty: 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, wpisać prawidłową kwotę: 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2). W wyroku z dnia 24 maja 2017 r. błędnie wpisano kwotę 597 zł, zamiast prawidłowo kwotę 357 zł, którą zasądzono stronie na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. O oczywistości omyłki rachunkowej świadczy proste zsumowanie kwot wpisu (100 zł), wynagrodzenia doradcy podatkowego (240 zł) i opłaty kancelaryjnej za złożenia pełnomocnictwa (17 zł), które składają się w sprawie na należne stronie koszty postępowania. Oczywistość omyłki Sądu we wskazanym zakresie nie budzi wątpliwości. Sanując dostrzeżoną omyłkę, nie wychodząc przy tym poza ustawowe granice dopuszczalności rektyfikacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie dyspozycji art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.